Het loslaat-feest...

Het huis is schoon, de tuin gedaan. Zelfs de ramen zijn gelapt, en dat gebeurt hier alleen bij speciale gelegenheden ;)) Het boodschappenlijstje ligt klaar. Doorgegeven via de mail. En boven, op Fleur's kamer liggen 2 1persoons luchtbedden 1 2 persoonsluchtbed, 2 matjes en 5 slaapzakken te wachten. En dat heb ik ook al door gemaild. Aan wie?

Aan Mirte. Zij viert vanavond op deze lokatie haar verjaardag. Met studiegenootjes, vriendinnen van de middelbare school, en ook haar roeiploegje is van de partij.

Voor mij? Voor mij is dit voorbereiden, zoals je hierboven al las. En dan loslaten. Er komen een aantal meiden mee vanuit Utrecht, hier eten. Het eten waarvoor ik zo de ingrediënten ga halen, dat wel. Maar Mirte kookt zelf. En ook de rest van het feest gaat ze gewoon zelf regelen.

Best lastig voor een moeder als ik. Maar o zo begrijpelijk ook. Vanavond trek ik me terug, en dan gaat het feestje los. Zoals zo vaak al gebeurde hier in huis. Aan het eind van het feest worden de luchtbedden in de voorkamer geplaatst, er passen er 6 in. Dan gaat de schuifdeur dicht en slapen ze daar. Ideaal!

Ik hoop voor Mirte dat dit niet gaat gebeuren ;))

Morgenochtend zorgt Mirte zelf voor het ontbijt. Ik ga naar de markt morgen. En lekker de stad in, beetje winkels kijken en ik denk ook nog wel iets kopen voor mezelf. Ik denk maarzo dat ik dat dan wel verdient heb. Want dat loslaten hè, da's nog een hele klus!!!

Wie wat bewaart...

We hebben al jaren een ligbad. Toen de badkamer net klaar was, waren de kinderen nog klein. Ideaal dan, zo´n ding. Met z´n allen in bad, de grootste pret hadden ze!

Toen de kinderen opgroeiden maakten ze geen gebruik meer van het bad. Wij ook nog nauwelijks. Er was een tijd dat ik op zondagavond, zo tegen een uur of zeven nog wel eens in bad ging. Boek erbij, kop koffie en dan vond ik dat best oké...

Maar de laatste maanden kwam dat er niet meer van. Het enige wat ik momenteel nog met het bad doe is afstoffen.

In de tuin hadden we een trampoline. Al hetzelfde verhaal. Nee, afstoffen deed ik ´m niet, maar de bezem ging er vaak overheen. Dus groef Jan het ding weer uit en toen hadden we een gat in de tuin. Vorig jaar zaaide ik daar bloemen in, je moet wat. Dit jaar was Jan eigenlijk van plan er een terrasje van te maken, maar dat plan hebben we even op de lange baan geschoven...

Want ik had een plannetje! Ik haalde alle flesjes badschuim van het bad, en haalde nog 1 keer de stofdoek erdoor. Daarna bracht Pino ons naar de winkel waar je zaden kan kopen. Dit kochten we:

Vorige week kochten we bij de kringloop kistjes. Speciaal voor dit doel. Buiten deden we plastic en grond in de kistjes en zaaiden we de boel uit:

En toen kwam dit verhaal bij elkaar... Er stond nog een sjoelbak op de gang, al net zo nutteloos te doen als het bad, en die ging op de kop op het bad. Daar de kistjes bovenop en zie het geheel nu heerlijk van de zon genieten! Ik diepte nog een oude koffiekan op uit de kelder, die kan prima dienst doen als gieter!

Met zo het zonnetje erop en dan nog eens het vochtige klimaat in zo'n badkamer moet het toch helemaal goed komen?

Het gat in de tuin moet nog gevuld worden met zwarte grond. Ik heb vanochtend al even gezocht op M.P. en daar staat genoeg grond op, gratis af te halen. Jan hoeft zich dus wederom niet te vervelen...

Ik ben van plan het rondje in punten te verdelen, heel ouderwets. We hebben nog een oude kookketel, die komt in het midden. Met aardbeitjes erin, ik zie het al helemaal voor me. Ik zal het jullie ook laten zien, als het allemaal "klaar" is. Zo hebben we meteen een pracht van een stok achter de deur ;))

Oorlog in de nacht.

Ik heb vannacht gevochten. Tegen knallende hoofdpijn, migraine ook wel genoemd. Het begon eergisteren al.

Ik ben er zo eentje die het iedereen naar de zin wil maken. Ik kán het maar niet afleren. Ik kan maar niet bedenken dat goed ook goed genoeg is. En dat levert spanning op in mijn hoofd. Eergisteren een beetje, en gisteren nog wat meer. Tel daar de maandelijkse hormoonschommelingen bij op en dan krijg je de "vijand".

Zo voel ik me dan ongeveer...

Een stekende pijn aan de linkerkant van mijn hoofd. Dwars door mijn gebit heen. Met zulke aanvallen lijkt het of er vier kiezen getrokken moeten worden. Ik heb op zo'n moment al eens een foto bij de tandarts laten maken, die constateerde dat die kiezen kerngezond waren. Mijn vader vertelde laatst dat mijn oma het ook had. Zij liet de kiezen trekken. Lucky me, zo'n erfenisje :(

Knallende hoofdpijn dus. Ooit al eens gelabeld door een dokter met het label "migraine". Na vele jaren. Vanaf toen kreeg ik medicatie ervoor. Wat was dát een opluchting zeg! Voorheen lag ik steevast 3 dagen plat in het donker, vanaf toen kon ik gewoon door! Mijn enthousiaste voor die pilletjes was groot.

Zó groot dat ik op een gegeven moment veel te veel van die rommel slikte. Dat moest anders, want mijn hoofdpijn werd medicijnafhankelijk. Gelukkig lukte het me om met de helft van de dosering toch de juiste balans te vinden. Maar soms, héél soms...

En dat was gisteren. De hele dag lag ik zowat plat. Of strompelde ik wat door het huis, omdat je nu eenmaal toch wat was moet doen, wat op moet ruimen, nou ja, je kent dat wel. En vannacht, vannacht ging ik met die knallende pijn het bed weer in.

Om een uur of 2 klaarwakker. Van de pijn. Toen naar beneden en als afleiding iets stompzinnigs opgezet op de t.v.. Je moet wat. Om zo ongeveer half 4 toch maar weer, met een half tabletje op de maag het bed weer in. Om 5 uur ging de wekker voor Jan. Vroege dienst. Daar word ik wakker van en tot mijn verbazing was de pijn minder!

Nu zit ik op de bank. Met een wattenbol op mijn romp. Gelukkig zijn er nog een paar pannen soep over van het weekend, en een turks brood in de vriezer. En verder?

Ik ga heel zuinig zijn met mijn pijnloze hoofd! Me afsluiten voor anderen ('t is voor vandaag eventjes niet anders) en zo hoop ik de dag zonder veel pijn door te komen. Dus mensen, als je even niet zoveel reactie van mij krijgt... morgen ben ik er hopelijk weer!!

Lief klein baby-meisje...

En dan is het zomaar weer 2 maart. Je verjaardag, Mirte. 19 Jaar ben je, en voor het eerst ben je er 's ochtends niet bij op je verjaardag met het ontbijt.

Als moeder word ik daar een beetje melancholiek van. En denk ik terug aan je toen je pas geboren was. Als ik toch toen wist wat ik nu weet... dan schreef ik je dit:

Lief klein babymeisje van me...

Je bent net geboren. 't Was dit keer een iets lastiger bevalling maar het was het dubbel en dwars waard. Wat een prachtige baby kregen we! Een donker zusje voor Fleur, die je zo komt bewonderen in het ziekenhuis. 

Ik wilde niet in het ziekenhuis bevallen, maar thuis. Maar ook nu liep het anders. Nou ja, je kunt je er niet anders dan bij neer leggen. En ach, het heeft ook wel iets veiligs. Je was behoorlijk blauw toen je ter wereld kwam, maar al snel werd duidelijk dat we ook dit keer weer zijn gezegend met een kerngezond kind!

Ons gezin is nu écht een gezin! 2 Prachtige meisjes! Toen je net geboren was, brak de zon door. Ook letterlijk. Begin maart en het was genieten! Je ging de kinderwagen in en we gingen heerlijk op pad.

Ja, wel een ouderwetse kinderwagen. Wij als ouders waren toen al besmet met het wevindenoudespullenleuk-virus, iets waar jij niet altijd blij mee bent. Maar geef toe, zo'n grote wagen slaapt toch heerlijk?

Je was een prachtige kleuter. Altijd op zoek naar uitdaging en met je vader kan je het goed vinden. Ook toen was ie al aan de knutsel en jij was daar letterlijk altijd bij in de buurt. Was ie bezig in de auto, dan zat jij achterin de klep mee te kijken. Prachtig!

Je was een rustig meisje, maar ik heb altijd geweten dat er power in je zat. De power van ik wil wat bereiken, en de wereld is van mij! Nou, je gaat het ontdekken hoor!

Nu zit je op de Universiteit. In Utrecht. Je doet de studie Biomedische Wetenschappen doen, je wil wat betekenen voor de wereld! Met onderzoek naar kanker, mooi! 

Ook het op kamers wonen gaat je prima af. Je bent vaak met vrienden, roeit fanatiek en ook ben je niet vies van een feestje. Je geniet! Maar daar tussendoor haal je wél prachtige cijfers!

Lieve Mirte, wij zijn heel erg trots op jou! 19 Jaar en dan al zo stevig in het leven staan! Gefeliciteerd met je verjaardag hoor! Ik kan niet wachten om je straks op te halen van het station. Vanavond komen opa en oma eten, en jij wilde persé mee helpen koken. Ik verheug me erop! Tot straks!!

Shoppen en inspiratie.

De laatste tijd heb ik veel geshopt. Niet dat daar nu echt veel budget voor was hoor, dus ik paste me aan. Het shoppen gebeurde in de kringloop en bij de tweedehands winkel!

Bij de kringloop liep ik hier tegenaan:

Voor een paar euro. Ik kón ze niet laten staan.., zo lief!

En toen ik later nog weer eens in die winkel kwam stonden deze op mij te wachten:

1.50 stuk, kijk, daar word ik nu hebberig van. In de winkel zag ik al voor me hoe ze zouden staan in het hoekje in de keuken:

Inmiddels heb  ik ze al best veel gebruikt. Het zijn écht van die chocomelbekers en ze kunnen ook tegen een stootje. Dus met Pino kunnen ze ook mee :)

Gisteren gingen Jan, Tukker en ik naar de Rosendaalse hei. Tuk was weer helemaal toe aan een flink stuk rennen en dat deed ie dan ook. Heerlijk, zo even uitwaaien. Met het oog op het lenteweer wat er aan zit te komen gaan we dat zeker weer vaker doen!

Terug in de auto stelde Jan voor even langs Lot's te gaan. Ons favoriete tweedehands winkeltje in Arnhem. Ooit ontdekt in de tijd dat Jan Junior daar vlakbij dramatherapie had. Dan wacht je als moeder eens een uurtje tussendoor en dan is het fijn om zo'n winkeltje in de buurt te hebben...

Jan scoort daar meestal zijn spijkerbroeken. Hij vindt merken als Replay en G-star fijne broeken. Nou, ik niet zo. Weet je wel wat voor prijskaartjes daaraan zitten? Nou, ik kan je vertellen, die zijn voor onze knip niet geschikt!

Maar Jan scoorde er 2 gisteren! Samen voor 62 euro! En ik nam nog 2 chino's mee. 1 donkerblauwe en 1 ecru. Ook nog van goeie merken, maar ach, daar geef ik eigenlijk niet om. Ik vind ze gewoon leuk... Voor die 2 samen betaalde ik 25 euro. Leuk toch?

Nog een sjaal en een ketting verder liepen we de winkel uit. Die ketting zag er zo uit:

Veel te veel bombarie voor mij... Hè, zul je nu denken, waarom koop je dat ding dan? Nou, ik prutste 'm doodleuk uit elkaar. Tangetjes en oud telefoondraad erbij en toen kon de pret beginnen:

Tijdens "wie is de mol", waar ik een fantiek volger van ben, maakte ik dit ervan:

Grappig hè? Ik zag 'm al voor me in de winkel, toen mijn oog op de ketting was gevallen. Nu heb ik nog kralen en natuurlijk de bedels over. Maak ik misschien wel een armband van. Maar daar moet ik nog even op broeden. Of zou het dan toch zo zijn wat hier op de flow kalender staat vandaag?

Het frappante vond ik wel dat de kleurtjes van de kalender dezelfde waren als die van het draad, kijk maar!

Ik kocht dat draad ooit eens bij iemand die toen samen met mij op een marktje stond. In het rood, geel, wit, groen en blauw. Jan lag in een deuk toen ik ermee thuis kwam. `Weet je wel wat dat is?" vroeg ie. "Gewoon telefoondraad!"

Nou, ik heb het draad met veel plezier gebruikt. Dit zijn dan ook nog de enige kleurtjes die over zijn... Dus... als er iemand is die nog  ouderwets telefoonkabel heeft liggen, dat ook nog eens buigbaar is, ik hou me aanbevolen! Wij gaan er vandaag ook nog even naar struinen. Hebben we nog eens een reden om even naar de kringloop te gaan :o

Update... we zijn vanochtend meteen maar even langs gegaan, en weer leuk gescoord. Maar dat laat ik je nog wel een andere keer zien. Wat ik nu even kwijt wil is dat ze er telefoondraad hadden! Een tros van een meter of 12 met de kleurtjes bruin, oranje, groen, blauw en veel wit. Helemaal blij ermee dus! Maar natuurlijk vind ik rood en wit/geel ook nog leuk, duzzz....