maandag 6 oktober 2014

Dagje uit met mamma, pappa en grote zus.

Ja, jullie lezen het goed. Zou je niet verwachten van iemand van 50 jaar, maar ik deed dit toch echt vorige week. Vorige week donderdag, om precies te zijn. Hoe dit zo kwam?

Joke, mijn zus, kwam vorige week in het begin van de week even bij ons aan. Met de vraag of ik zin had samen met haar en onze ouders naar het Openluchtmuseum in Arnhem te gaan. Zij had nog kortingsbonnen en aangezien mijn moeder zich een tijdje geleden al eens had laten ontvallen dat haar het erg leuk leek, dit museum, kwam ze op het idee van dit uitje.

Ik vond het heel bijzonder. Zo samen met de oude samenstelling van ons gezin een hele dag gezellig vertoeven. En dan ook nog op een locatie waar de verhalen als vanzelf naar boven kwamen. Want al had ik al dat de jaren-zeventig woning die je op dit park kunt bewonderen herinneringen naar boven haalde ("Hee, kijk Joke, zulk behang hadden wij vroeger ook op onze kamer!") mijn ouders kwamen ook herkenbare dingen tegen. Hoewel mijn vader zich ook wel een beetje verbaasde over die "oude troep" die ze op het park soms tentoonspreidden.

Hihi, ik kijk dan toch wel weer met heel andere ogen naar de spulletjes. Mijn gasstel van op de buitenkeuken zag ik langskomen, koffiekannetjes uit de jaren vijftig die ik ook heb, bussen van koffie-thee-suiker en ga zo maar door. Voor een liefhebster van oude spulletjes een waar walhalla ; ) En natuurlijk smulde ik ook van de oude stijl van de boerderijen daar. Die bedsteden, prachtig! Maar ook zo klein! Maar goed dat de bedstede die ooit hier in huis gezeten heeft vervangen is door een heuse slaapkamer voor ons. Jan zou met zijn 1.97 echt niet meer eruit kunnen komen 's ochtends...

Ook kwam mijn vader een scharen-sliep tegen. En aangezien mijn vader zijn hele leven gereedschapsslijper is geweest, moesten de heren even samen op de foto. Kijk!




Echt leuk te zien hoe ze volop in gesprek waren hierover.

Al met al was het een heel geslaagde dag. Zo speciaal, zo samen met z'n viertjes, dat realiseer je je dan des te meer. Vanochtend haalde ik nog even mijn oude fotoalbum erbij, op zoek naar plaatjes van eerdere familie-uitjes. Al wel zo'n jaar of veertig (misschien nog wel iets langer!) geleden. En ja, ik vond er nog een paar:




Hier een foto van Pony-park Slagharen. Voorop mijn grote zus en ik volgde. En deze:




Verkeerspark in Assen. Geweldig tijdsbeeld, vind ik zelf. Ik kan me herinneren dat ik bijna niet met de voeten bij de trappers kon van dit autootje. Maar ja, als je mee wilt doen, moet je er toch wat voor over hebben...

Zo zie je maar... ook al ben je veertig jaar verder, het blijft even leuk om zo nog eens een dagje op stap te gaan. Met pappa, mamma en grote zus!

maandag 29 september 2014

(Buiten) oven.

Ja, en toen was ie helemaal af... onze (buiten) oven. Jan bouwde de oven die we op marktplaats voor 30 euro hadden gekocht in in een zelf-gefabriceerde "unit" (gemaakt van restjes hout van het tuinhuis) en dit is het geworden:






Bovenop kwamen deze lichtblauwe tegeltjes. Die hebben ooit in onze keuken tegen de muur gezeten, voor we daar brand hadden. Jan sloopte de nog hele er toen voorzichtig af en we hadden er nu precies genoeg voor dit effect. Zo zie je maar, wie wat bewaart...

En trouwens, voor de oplettende kijker... klopt. De oven staat nu binnen! Toen Jan ermee bezig was en we liepen te dagdromen hoe vaak en wanneer we 'm gingen gebruiken, kwam hij al met de opmerking: "Ach, en als het echt slecht weer is, dan zetten we 'm toch gewoon in het achterhuis?"

Dat gebeurde sneller dan voorzien. Ik ging vorige week bezig met speculaasdeeg en met een plankje voor speculaaspopjes. Toen het bakblik gevuld was moest het naar achter, zo'n 20 meter van onze deur af. En laat het toen regenen... De popjes werden een beetje nat, en ik ook. Zo kwamen we op het idee om de wieltjes maar alvast te gebruiken. Jan rolde het apparaat naar binnen en sindsdien doet ie daar dienst.

Vanochtend maakte ik er nog appelflapjes in. Light. Ik maakte gewoon halve, dat scheelt toch ook de helft aan calorieën ; )


Ahum... beetje erg gebrande nootjes bovenop. Ik moet de oven nog leren kennen : (

Maar ach, het smaakte toch best hoor. Ik ben heel blij met mijn nieuwe aanwinst. Ik ben nog lang niet uitgebakken!

woensdag 24 september 2014

Weer niet : (

Ach, en dan hebben we nog zo goed geduimd, en dan werd 't 'm weer niet : ( Jan kreeg deze week 2 afwijzingen nadat hij op gesprek was geweest. Gelukkig was hij gisteren alweer op gesprek, dit keer bij een detacheringsbureau. Die namen contact met Jan nadat hij gereageerd had op een vacature.

Het gesprek daar ging voorspoedig. Zijn c.v. wordt bij het bedrijf neer gelegd. En dan begint het alweer. Afwachten. Pfff...

Het is lastig, dat alsmaar afwachten. Gelukkig krijgt Jan met de afwijzingen vaak wel van de desbetreffende bedrijven te horen dat het niet aan zijn kunnen ligt. Of aan zijn brief en/of gesprek. Hij past eenvoudigweg niet in het plaatje. En dat is iets wat je zelf niet in de hand hebt.

Wel ging vanmiddag de laptop weer open. En speurde Jan het net af voor nieuwe kansen. Want het helpt al als je weet dat er wat loopt. Dan hou je hoop, en da's iets waar je je toch aan vast klampt.

Vanochtend zijn we eerst maar eens even een frisse neus gaan halen toen we het vervelende nieuws gehoord hadden. Even eruit, dat helpt relativeren. En ach, Tukker vindt dat ook niet erg ; )


Of ik dat erg vind? Hoe kom je erbij?

Nu is Jan de tegeltjes op de ingebouwde oven aan het voegen. Ik haalde 'm vanmiddag maar binnen, wat makkelijker als het regent, het is toch nog wat metertjes van huis naar tuinhuis. Ik heb er sinds gisteren al appelflappen (met een notenlaagje), speculaaspopjes (ik heb zo'n plankje) en pizza's (gemaakt van een wrap-bodem belegd met pesto, tomatenplakken, prei, kaas en Italiaanse kruiden, 8 minuutjes op 200 en lekker dat dat is!) in gemaakt. Ik geniet van de ruimte die in deze oven zit, heerlijk!

Straks gaat Jan trainen. Volleybal, dat speelt hij al jaren. En ik... ik ben een avondje alleen. Geeft niet hoor ; )

P.s. Morgen volgt er een foto van de oven, eerst nog even afmaken, goed?

maandag 22 september 2014

Leesbril.

Ja, "ze" zeggen het ook altijd... ouderdom komt met gebreken. Nou heb ik vind ik zelf nog nauwelijks last hoor, maar soms moet je toch aan iets geloven.

Kleine lettertjes, ik kan ze nog best lezen. Zelfs in de supermarkt, als de kassa-mevrouw de bar-code niet kan lezen op een product (en ik schat mevrouw toch minstens 10 jaar jonger) dan kan ik dat wel. Eerlijk zeggen... met moeite, dat wel. Maar toch...

Vooral 's avonds, als ik dan de tijd had om eens een lekker boek voor de dag te halen, of mijn kleurpotloden en mijn kleurboek, dan was het frustrerend. Zo na een half uurtje had ik droge, prikkende ogen.

Nu is het licht in ons huis ook niet al te helder, dat is ook wel zo, want ik ging in de eerste instantie voor de sfeer. "Poeh zeg, kan die schijnwerper niet uit?" kreeg ik vorige week van Junior te horen. Ja, dat kan dan wel, maar dan hield het voor mij een beetje op. Dus moest er meer gebeuren.

Ik dacht al wel na over een bril. Maar Jan was met het uitzoeken van de zorgverzekeringen dit jaar helemaal vergeten bij mij het knopje "bril" in te drukken. Dus ik had me voorgenomen maar te wachten tot volgend jaar. Na nog eens goed nagedacht te hebben (wat kost zo'n ding nou eigenlijk, en hoeveel premie meer betaal ik daarvoor) en gezien te hebben dat bij onze opticien je leeftijdskorting kreeg (joepie, ik ben al 50!) besloot ik al snel dat het tijd werd. Tijd voor...

Een leesbril! Op naar de brillenman en daar maten ze mijn ogen op. Viel trouwens reuze mee. 0.75 aan beide kanten, netjes toch? En aangezien ik ook nog wel eens iemand kortwiek, hebben ze daar maar meteen rekening mee gehouden. Fijn!

Dus zit ik hier nu achter mijn computer met mijn nieuwe aanwinst op mijn neus. Wat is dat lekker zeg, dat je zelf geen moeite meer hoeft te doen! Ja, klopt, ouderdom komt met gebreken. Maar hoe handig is het toch dat je daar ook oplossingen voor hebt!

Fotootje van mijn bril? Kijk!


Vind je het wat?


donderdag 18 september 2014

Meekijken op mijn telefoon?

En weer was ik een tijdje niet in beeld. Dat had verschillende oorzaken. Vooral het feit dat ik nog maar weinig alleen ben tegenwoordig, en ik dat toch echt het fijnst vind als ik wat wil schrijven maakt dat ik het toetsenbord toch minder aanraak. Helaas heeft Jan nog steeds geen uitsluitsel wat betreft de baan waar hij laatst op solliciteerde. Dus ook geen "nee" hoor, men weet het gewoon nog even niet. Dat werd hem tenminste gezegd toen hij vorige week donderdag nogmaals gebeld werd door het bedrijf. Dus afwachten maar.

Jan heeft al wel weer verder gesolliciteerd. Bij maar liefst 5 bedrijven. Eentje ervan liet al snel merken zijn c.v. erg aantrekkelijk te vinden. Daar mag hij morgenmiddag op gesprek komen. Mijn duimen doen inmiddels zeer van het draaien, maar ja... het moet toch een keertje helpen zou je denken ; )

Inmiddels gaat het leven hier gelukkig gewoon door. Wacht, ik pak de telefoon er even bij, daar staat het bewijs op dat dat zo is... komt ie:

Jan verveelt zich allerminst. Hij gaat er maar van uit dat zijn vrije tijd snel minder zal zijn en klust zich nu een slag in de rondte. Zo maakte hij het tuinhuis nog gezelliger :


Hier zie je de schapjes die hij bij de buitenkeuken heeft gemaakt en hij hing een rekje op dat we voor een prikkie kochten bij de kringloop. Enneh oh ja... de keuken heeft ook nog eens deurtjes gekregen!!

Zie je die kookpot voor het huis? Dat is bedoelt om een vuurtje in te stoken. Jan legde er een rondje klinkertjes onder, zo blijft het gras ook nog groen ; )

Ook hing hij dit voor mij op:


Een mandala van schelpen. Jan maakte een paar plankjes aan elkaar en rondde de hoekjes mooi af, en ik pakte mijn schelpenverzameling en een lijmtang erbij, leuk toch?

Verder kon ik het weer eens niet laten... als de herfst begint gaat het mij kriebelen. Ik moet wat met de mooie dingen die de natuur en onze tuin mij bieden. Ik kocht een paar dingen bij de A.ction, plukte wat, fröbelde wat en dit kwam eruit:


Een krans met Hortensia, Dalia's en wat meer mooie dingen van buiten... en...

Een "taart"!
Ook pasten we maandag nog op Belle, ons buurhondje. Buum en buuf gingen nog een hondje ophalen, uit België. Een Spaanse, maar zij zat daar in een opvanggezin. En aangezien Belle net een lange autoreis achter de rug had, ze kwamen net van vakantie terug, mocht ze gezellig hier komen die middag:


Ze hield Jan strak in de gaten, hier was hij in de schuur en zij hield de wacht...

Belle heeft nu al kennis gemaakt met Gusa, haar honden-zusje. Zij en de buurtjes zijn helemaal gelukkig met de uitbreiding van hun gezinnetje, zo leuk!

En Jan is alweer bezig met een volgend project, het houdt maar niet op. Het zit namelijk zo... ik wil al tijden een grotere oven. 'k Heb zo'n hete lucht/magnetron combi. Red ik me wel mee, maar bakster als ik ben vind ik het ding soms echt te klein. En de keuken biedt geen plek voor een groter exemplaar... en dan??

De oplossing kwam weer eens vanzelf. Een tijdje geleden waren we bij mensen en die hadden het uitgevonden... een inbouwoven in een buitenkeuken! Waarom niet?

Wij zochten op M.P. en vonden daar voor het leuke bedrag van 30 euro een mooi inbouw-exemplaar. Jan heeft nog wat hout over en nu wordt er een extra unit omheen gemaakt, aan te schuiven naast de buitenkeuken, compleet met wieltjes. In de zomer voor in het tuinhuis, en in de winter kan ie zo in het achterhuis. Vandaag wordt er weer flink aan gewerkt, foto's volgen! Fijne dag allemaal!!