woensdag 26 november 2014

Bloemetjesthee.

Ja, ik ben op dreef met schrijven... nog maar een creatief ideetje erachter aan dan...

Ik zag een tijdje geleden op Pinterest een ideetje. En ik rommelde wat in de servieskast en de hobbykast en kocht een bosje roosjes van 3 euro. Ook ging ik met de snoeischaar rond in de tuin.

Na een half uurtje stonden deze op de tafels:







De bovenste is een melkkannetje, een schoteltje en een brocante bordje van de markt in Frankrijk. Beetje mos er tussen, wat steekschuim in het kannetje en schikken maar. De foto eronder? Daar deed ik dit kunstje nog eens, maar nu met de theepot van hetzelfde servies. Eronder een ontbijtbordje en schoteltje.

Strikje erom en klaar! Ook een ideetje voor jou??

dinsdag 25 november 2014

Zo ziek als een hond...

Ja, dat was eigenlijk de reden dat er zo'n tijd tussen het 2 na laatste berichtje en het 1 na laatste berichtje zat. Een behoorlijk zieke hond.

Tukker begon te klungelen. Regelmatig kwam de inhoud van zijn maag weer tevoorschijn nadat ie eerst met smaak zijn brokken had opgegeten. Eerst denk je nog dat het misschien een beetje met zijn leeftijd te maken heeft. Meneer is 10, en tsja... we hebben allemaal wel eens wat als je wat ouder wordt.

Daar kwam bij dat ik 2 weekenden geleden met mijn vriendin een weekendje weg ging. Wij vierden hiermee dat we allebei de mooie leeftijd van 50 bereikten dit jaar.

We gingen naar Amersfoort. We gingen uit eten, deden een workshop bonbonnetjes maken, hier, we gingen naar de bioscoop en we shopten. Veel. Nee, ik heb niet heel erg veel gekocht, maar wel ontzettend genoten van het neuzen in boekwinkels, kookwinkels en de hele leuke boetiekjes. We overnachtten tussendoor in het NH hotel aldaar, en ook dat beviel heel goed. Oh, die heerlijke dingetjes die ze daar hebben met het ontbijt... alleen dat is daar al de moeite waard!

Maar ik dwaal af... het had nog gekund dat het feit dat hondlief slecht at dat weekend met heimwee naar mij te maken had. Was dat maar zo geweest...

Vorige week woensdagavond kwam ik thuis na een afspraak. Tukker was eventjes alleen geweest, Jan was een uurtje ervoor richting volleybaltraining gegaan. Tuk wachtte me bij de deur op...

En wat ik binnen aantrof... nou ja... laat ik het zo zeggen: ik moest flink ruimen en dweilen met een heel lekker ruikend sopje om de boel weer leefbaar te maken. Snap je 'm?

Eerst belde ik de dierenarts. Daarna liet ik Jan uit de training halen. En om 22.00 zaten wij met z'n drietjes bij de dierenarts. Daar volgden een lichamelijk onderzoekje (vond Tuk niet leuk, maar gelukkig is het een goeierd, hij laat alles toe. Hij wilde alleen steeds richting deur,zo zielig!) een bloedonderzoek en een paar röntgenfoto's.

Oei. Dat vond ik spannend. Tuk was zo ziek dat Jan en ik al in de auto hadden besproken wat te doen als hij een verlossend spuitje moest hebben. Maar gelukkig, het viel mee...

Ze dachten aan een flinke maag-darm ontsteking. Tukker kreeg een aantal spuiten en een flinke verzameling pillen mee naar huis. En oh ja, ook nog een paar blikken licht verteerbaar voer. Maar de eerste dag mocht ie nog niet veel eten. En hij was al 2 kilo afgevallen! Voor een hond die normaal precies op gewicht is, i.v.m. zijn h.d., niet de bedoeling. Die moesten er weer bij!

Gelukkig knapte Tukker snel weer op. Hij huppelt momenteel alweer vrolijk rond. Restte ons alleen nog de vraag hoe hij toch aan de ontsteking is gekomen. Een hond die alleen maar medicinale brokken voor zijn gewrichten krijgt en niets meer...

We zijn er waarschijnlijk toch uit. Tuk eet ,als hij de kans krijgt, graag gras. Nee, niet dat korte, maar vooral dat lange gras wat langs de berm enz. groeit. Een beetje obsessief ook nog.

Ik dacht altijd dat dat niet zoveel kwaad kon. Ja, hij spuugde het wel eens uit, maar ach... een hond is een hond, dacht ik dan maar. En ik ruimde het dan maar weer "vrolijk" op. Maar volgens de dierenarts kan dat gras wel kwaad. Het is te scherp voor de ingewanden, vooral als de hond het veel eet!


Dan maar een tak in zijn bek... de oplossing?


Dus... vanochtend wandelden we nog even een stuk met de hond. En riepen we regelmatig tegen hem dat hij niet mocht snoepen van dat lekkere groen. Ook haalde Jan nog wel eens een struikje weg uit zijn bek. Want hoe je het ook wendt of keert... Tukker is een hond en geen koe. En het is ook nog eens een hond waar ik stapel op ben!

maandag 24 november 2014

Welk brood??

Ik ben fan. Sinds mij vorige week iemand op "www.welke.nl" attendeerde ben ik om. Wat een leuk en inspirerend gebeuren!

Allemaal super-ideetjes kom ik er tegen. En nu wil het geval dat ik voor aankomende kerst al een verzoekje heb gekregen om brood te bakken. Laat daar nou ook een leuk recept voor op staan!

Dus aan de slag. Ciabatta-broodbakmix van de L.idl in de bakmachine, 290 ml. water, een beetje olijfolie, een zakje vanillesuiker en wat kaneel erin en dan op stand "kneden".

120 minuten later... een mooi deeg wat al flink gerezen is komt eruit. Wat bloem op het aanrecht (wat inmiddels weer leeg is ; )) en het deeg uitrollen tot een langwerpige lap. Flink bestrooien met donkere basterdsuiker en kaneel. Dan oprollen en de rol in de lengte doormidden snijden. Vervolgens rol je de 2 repen losjes om elkaar heen en vorm je er op het bakblik een soort krans van.

Eerst mag het dan nog na-rijzen in de oven. Die was nog warm van 's ochtends, toen bakten we er croissantjes in. Dan gaat die oven aan.35 minuutjes op 180 graden, en dit is dan het resultaat:


Ja, ik weet het... het strikje is een beetje l..... , maar ach... met de kerst komt er een pracht van een kerststrik aan ...
 Nog een paar close-ups? Komt ie!


Zie je die gekarameliseerde suiker? Mmm :)

Close-up van de binnenzijde...

Was een goed plan van welke.nl! En ik heb nog meer ideetjes van ze opgeslagen. Maar die laat ik hier nog even niet zien, want de familie leest mee. En er moet nog wel wat te raden over blijven, toch?

zondag 23 november 2014

Beste minister...

Eigenlijk had U wel gelijk... Dat vaatdoekje bij ons in de keuken kon ook best wel wat vaker verschoond worden. We hebben er een regelmaat in gevonden. 's Avonds, nadat we de pannen afgewassen hebben (deze gaan hier niet in de afwasmachine) dan gooi ik het doekje in de was en pak ik een nieuwe uit de kast.

Maar... dan nog verschijnt er zomaar iets op mijn aanrecht. Het leeft en neemt het grootste deel in beslag. En het houdt me ook nog eens van mijn werk met gezellig geklets...




Wat denkt U minister... kan dit ook kwaad? Of moet ik het maar gewoon door de vingers zien ; )

maandag 10 november 2014

Hee Nienke!

Voor de mee-lezers... wie Nienke is? Nou, zij is de vrouw van Menno en zij zijn de eigenaren van een net zo mooie (of misschien wel mooier, vooruit dan...) T3 bus als wij hebben.

Menno heeft een hobby, en dat is filmen. Als we een weekend uitgaan met de bussen, gaat de camera mee. En dan is het zo dat Menno filmt en Nienke achter het stuur zit van hun bus.

En dat... dat is nu iets wat ik niet durf. Rijden in Pino. Het gekke is dat ik in het verleden er mijn hand niet voor om draaide. Ik stapte zomaar achter het stuur van onze T1 en ook toen we een T4 reden was dat geen probleem. Maar dat is een jaar of 7 geleden. En bij mij is het zo... lang niet gedaan is een beetje verleerd. Denk ik dan...

Nienke drong er al eventjes op aan. Elke keer als we elkaar zagen op een bus-meeting zei ze:" En?" "Heb je al gereden?" Waarna ze toch redelijk teleurgesteld was als ik dan weer ontkennend antwoordde.

Zelfs Fleur had ik het al beloofd. "Als jij rijlessen krijgt, ga ik in Pino rijden." Een soort stok achter de deur. Inmiddels is Fleur al weken aan het lessen en zelfs haar theorie heeft ze al gehaald en nog... nog niet... Tot nu. Want ik heb Nienke wat te vertellen!

Hee Nienke... I did it!! Ik kreeg vanochtend zomaar een ingeving. Jan had nog een paar uurtjes voor hij weer richting werk moest en vroeg of ik koffie wilde. En ik zei:" Ja, bij de IJssel. Ik rijd er heen in de bus, we lopen er even met Tukker en nadien drinken we een kopje in de zon." Ik hoef je niet te vertellen dat Jan dat een heel goed idee vond!

Bewijs? Ik kan me wel voorstellen dat je dat wilt hebben. Nou, komt ie hoor:




Ja, echt, dat ben ik. Achter het stuur van Pino. Wat ik er van vond? Nou ja, eerlijk gezegd heel vertrouwd, gek toch hè... Jan heeft trouwens nog wat foto's geschoten toen we aan de waterkant waren:


Eerst een wandelingetje en voor Tukker een plons in het water...

En toen... toen was er koffie!



Voor de volgende rit ga ik oefenen Nienke. Ik beloof je hier plechtig... ik rijd de volgende keer ook een stuk : )