dinsdag 15 april 2014

Junior op de werkvloer.

Schreef ik 2 berichtjes geleden dat Jan Junior een stageplek had gevonden bij Rock en Rolstoel Producties, inmiddels is hij daar alweer in zijn tweede week bezig. En hij vindt het leuk!


Plaatje van www.


De eerste dag kreeg hij meteen een leuke opdracht. Het is daar zo dat daar elke woensdagmiddag een groepje gehandicapte kinderen komt die daar een soort workshop hebben. De week voor Junior kwam was er een filmpje van ze opgenomen waarin ze het wereldrecord voetbal omhooghouden gingen verbeteren...

Alleen... zonder bal! Die bal, die moest Jan in het filmpje monteren. Met een beetje creativiteit en improvisatie lukte dat gelukkig prima. Ook kon Jan zich nog verdienstelijk maken toen er zich een probleempje voordeed met synchroniseren van meerdere computers. Er was daarvoor al een poging gewaagd, maar die mislukte helaas. Jan googelde eventjes en samen met zijn collega's kwamen ze er nu wel uit.

Jan zit daar echt op zijn plek. Met hele vriendelijke en sociale mensen (met en zonder handicap, maar volgens Jan kijk je daar gelukkig heel erg snel doorheen) en Jan wordt gewaardeerd voor wat hij kan en wie hij is. Hij is er ook al vrij snel openlijk vooruit gekomen dat ie PDD-NOS heeft, dat was trouwens nog niet opgevallen bij zijn collega's. (Grappig toch, als je na gaat dat daar op het terrein een cluster 4 school zit.) Een perfecte plek om je optimaal te kunnen ontwikkelen dus. Jan gaat dan ook elke ochtend met plezier weer op weg en volgens hem vliegen de dagen voorbij.

Ik ben blij. Ik kan het niet laten om me toch een beetje bezorgd te maken voordien en als alles dan zo op de plek valt geeft dat weer veel vertrouwen voor de toekomst. Ik realiseer me dat het werkelijk een zegening is als je kind zo makkelijk en snel op zijn plek is terecht gekomen wat betreft de opleiding en als dan ook nog blijkt dat het in de praktijk precies is wat bij hem past dan mag je je gelukkig prijzen : )


maandag 14 april 2014

Weinig schrijven en veel rommel...

Half april, en ik schrijf m'n tweede berichtje van deze maand... toch wel het dieptepunt voor mij. Als ik me ga bedenken hoe dat nu komt, kom ik tot de conclusie dat schrijven wat lastiger gaat als je bijna niet meer alleen thuis bent. Tenminste, voor mij dan hè...

Jan is, zoals jullie weten, momenteel werkeloos. Gelukkig zijn er nog een aantal sollicitaties gaande, maar het vinden van een nieuwe passende baan voor hem is tot nu toe nog niet gelukt. Natuurlijk hopen we dat dat niet erg lang meer duurt. Intussen proberen we er hier samen thuis maar het beste van te maken.

Dat lukt wel hoor. Jan knapte de overloop op, deze is nog net niet helemaal klaar. Nog een paar lampen aan de muur en dan zal ik eens rond gaan met het fototoestel om jullie mee te laten genieten van het resultaat. Nu is Jan met een terras achterin de tuin bezig. Dat bezig zijn moet ook, zo blijf je in de running. 

En ik, ik ga mijn eigen gang. Maar ik pas me wel aan. Als Jan 's ochtends in het hoofd krijgt om ergens heen te gaan en ik heb tijd, dan ga ik mee. Nu kan het nog, straks is er minder tijd, denk ik dan maar. Want of er nog een ploegenbaan in zit, we hopen het wel, maar dat weet je natuurlijk nooit. Als dat niet zo is, wordt het door de weeks werken, op zaterdag sporten en dan houden we alleen zondag over voor ons samen.

Bij een baan in de ploegen is dat anders. Wij vonden dat allebei heel fijn. Zo heeft Jan altijd veel van de kinderen mee gekregen tijdens hun opgroeien. Soms bracht ie ze naar school, soms haalde hij ze op en we hadden, als zij op school waren, soms zomaar een ochtendje de tijd om een lange wandeling te maken. Of Jan kon 3 dagen achter elkaar door werken thuis, tijdens de verbouwing. Ook fijn. Om maar niet te spreken van wat extra verdiensten die vast zaten aan zo'n 5-ploegendienst... 

Maar, om even terug te komen op de ruimte voor mezelf, die is er toch iets minder. Ik ben een mens die de rust soms nodig heeft, en ga ook wel eens bewust niet mee als Jan dat voorstelt. Geen punt voor hem hoor, hij laat me daar heel vrij in. Maar over het algemeen vind ik het dan een beetje kinderachtig van mezelf, en hup, daar gaat Pino dan weer met ons erin ; )

Vorige week zaterdag gingen we samen met een volle Pino naar de rommelmarkt. In Pino zaten spullen die al een tijdje stonden te wachten in huis en schuur totdat het zover was. We stalden alles uit in de manege hier een plaatsje verderop, kijk, zo zag dat er uit:


Wel handig hoor, zo'n bus. Je klapt je luifeltje uit, een paar tafeltjes eronder en je hebt een kraam!

Het was een gezellige dag. Lol met de mensen die langs kwamen, heerlijk zo een beetje onderhandelen over de prijs, voor ons allebei wel weggelegd. Maar we genoten ook van dit soort dingen:


Een jochie dat heel relaxed een donald duckje las bij onze kraam, lief toch?

Al met al raakten we aardig van onze spullen af. Vandaag brengt Jan de rest richting kringloop, ik ben ook stiekem gewoon blij eraf te zijn. Dit alles is wat mij betreft voor herhaling vatbaar. Maar dan moeten we eerst weer eens aan het opruimen ben ik bang... een kastje per dag dan maar weer ; )

woensdag 2 april 2014

Over solliciteren en tussendoor hard werken...

Het is hier bedrijvig in en om huis. De tuin gaat op de schop. De bedoeling is dat er een terras achterin de tuin komt met overkapping voor Pino. Flink aan de slag dus voor Jan. Maar gelukkig hielp Junior ook een handje mee. Bewijs? Nou, kijk hier maar!




Natuurlijk wordt er ook nog hard gezocht naar een nieuwe passende baan voor Jan, maar ook zoonlief solliciteerde zich een slag in de rondte. Hij moet stage lopen voor school, en het blijkt nog best lastig te zijn om een plekje in een leuk bedrijf te vinden als je in het eerste jaar zit.

Het liep al een paar keer stuk op het feit dat "men" er wel iemand bij kon gebruiken, maar dan wel het liefst iemand die zelfstandig kon werken. (Ook wel begrijpelijk hoor, gezien de bezuinigingen, maar toch...) Volgens mij moet je toch echt eerst ervaring op gedaan hebben in een bedrijf voor dat dat mogelijk is.

Gelukkig dacht niet elk bedrijf er zo over. De tijd begon inmiddels al flink te dringen, Junior moet vanaf volgende week maandag al een passende plek hebben. Dus hij schakelde de verantwoordelijke leraar in en die gaf hem een e-mail adres. De leraar had eerst even gebeld met dit bedrijf en ja, ze konden er nog wel iemand bij gebruiken. Eergisteren avond schreef Jan een sollicitatiebrief en gisteren had ie al een uitnodiging voor een gesprek te pakken. Vanmiddag om half drie.

Bij Groot Klimmendaal, in Arnhem. Het bedrijf is een mediabedrijf met de naam "Rock en rolstoel producties". Klik, als je geïnteresseerd bent. Het is een bedrijf waar mensen met een handicap samen werken met mensen zonder handicap. Hoe mooi... En het goede nieuws is: Junior mag daar stagelopen! Hij is aangenomen! Een pak van mijn hart.

Wij maakten meteen maar weer eens gebruik van de mogelijkheid. We brachten Junior even naar z'n afspraak toe en Fleur ging ook nog gezellig mee. Want ons idee was om ten tijde van Jan's gesprek maar even met Tukker te wandelen in Oosterbeek. Heerlijk!

Het was dus een dag met een gouden randje. En daar hoorde nog een leuke afsluiting bij. Ik kookte buiten en ook het eten deden we daar.






Helemaal top dus!!

zaterdag 29 maart 2014

Mee- en toeval.

En dan is er zomaar weer bijna een week om, en dan schreef ik niets... en dat komt niet doordat het hier zo saai is, nee, integendeel. Maar om alles wat er deze week langs kwam nu in 1 blogje te gaan opsommen, dat wordt denk ik wel een beetje erg veel. Dus dat doe ik wel in stukjes, lijkt me handiger... Wel wil ik jullie nu onze nieuwste aanwinsten even laten zien:


Zie je de laptop op tafel? Daar zit ik nu op te rammelen, precies op dezelfde plek : )

We kochten 4 stoelen bij de tafel die Jan laatst al maakte. Nee, niet nieuw, tweedehands. Via Marktplaats. 

Dat was nog best even een klusje. Goed de site in de gaten houden en meteen reageren. Die hardhouten stoelen zijn erg geliefd merkten we wel. Ik denk dat er een hoop mensen op lounge-sets over gaan. Ieder zijn meug hoor, maar ik zweer toch bij zo'n stoel die je, als je een boek aan het lezen bent en in het zonnetje zit, en je ogen dreigen dicht te vallen, gewoon een standje achterover kan zetten.
Of twee ; )

Zoals ik al zei, we zochten er al even naar. Maar ach, haast hebben we niet echt op zo'n moment, en toen kwamen ze toch nog sneller in beeld dan verwacht. Op woensdagochtend, toen Junior net naar school was, zette ik mijn laptopje aan en ontdekte ik de stoelen. Ik rende de trap op en maakte Jan wakker met de heugelijke mededeling dat onze stoelen op Marktplaats stonden. Zo'n half uurtje later, na Jan's ontbijt, belde Jan  richting verkoper en maakten ze samen een zeer schappelijk prijsje rond. 

In Overijssel waren de stoelen te koop. We pakten de laptop er nog eens bij om te kijken of er misschien ook een mooie wandelroute in de buurt was. En ja... dus Tukker werd de bus ingeladen en daar ging Pino!

De stoelen werden als eerste opgehaald. Daarna was het tijd voor de wandeling. En het toeval wilde, dat ik net een dag van tevoren  met de moeder van mijn vriendin gesproken had over een tuincentrum in Denekamp. Dat dat een zo leuke winkel was, waar de prijzen heel erg mee vielen. Toen was ik nog in de veronderstelling dat het wel heel erg toevallig zou zijn, wilden we daar eens in de buurt komen. Zo zie je maar...

Want de kussens, die bij het tuinset hoorden, waren niet zo onze smaak. Dus de bus werd op de parkeerplaats van het tuincentrum gestald en nog geen half uur later waren we de eigenaar van kussens met deze print:


Ik weet niet of ik het jullie nog uit moet leggen, maar wij houden nu eenmaal niet van "strak" ; )

Ik ben er helemaal blij mee! Een (in mijn ogen) superleuk tuinstel en een heerlijk dagje uit was het resultaat, wat kan een mens nog meer willen???

maandag 24 maart 2014

I 'm in the garden...

Ik had het me zo voorgenomen. Het hoorde ook een beetje bij mijn bezuinigingsplannen, en ach... ik vind het ook wel errug leuk om te doen. Vorig jaar maakte ik al een beginnetje en kreeg ik van de kinderen een boek over dit onderwerp. Welk onderwerp? Nou, het zelf groenten telen in de moestuin!

Ik ben echt een leek op dat gebied. Ik doe maar wat. Nou ja, sinds het boek probeer ik me wel een beetje aan de regeltjes te houden, maar soms doe ik dat gewoon lekker niet. Zo zaaide ik alvast komkommer en courgettes voor. Die waren volgens het zakje bedoelt voor "outdoor" maar ach, ik dacht, ik doe het lekker toch!

Ook gingen er zaadjes voor tomaten in een kistje, voor boontjes en voor bietjes. En ik laat aardappels voorkiemen in een eierdoos. Als er uitlopers aan komen kunnen ze de grond in. Dat lukte vorig jaar ook, dus dat doe we nog een keer...

Sjoelbak tevoorschijn gehaald... ja, zelfs die doet mee met mijn zaaiplan. Dat ding zette ik op de kop op ons ligbad. De badkamer is, zoals ik vorig jaar al ontdekte, een prima zaaikas. Lekker vochtig, lekker warm zo na het douchen en zo 's middags staat er een heerlijk zonnetje op de ramen. Nou, dat hebben de zaadjes geweten! Volgens mij is het nu tijd voor uitplanten, kijk maar:




Dus haalde ik (nou ja, Jan, mijn armen waren te kort ; )) de potjes die ik een jaar lang heb opgespaard uit de schuur. Potjes van viooltjes en ook van de eenjarigen van vorig jaar.  Die staan nu te wachten op de buitenkeuken, die nu even dienst doet als poottafel.

Dus mensen, ik ben er vandaag even niet. I 'm in the garden!!