dinsdag 6 september 2016

Jan op de fiets.

Zoals de vaste lezers misschien al wel weten, Jan heeft sinds anderhalf jaar ander werk. In een plaats iets meer dan 25 kilometer verderop. Jan reed daar in het begin nog met de camper heen, maar toen duidelijk werd dat dit werk een blijvertje werd, inmiddels een vast (!) contract, kwam er een Golf om Jan dagelijks naar het werk te rijden.

Veel van Jan's collega's gaan naar het werk met de fiets. Weliswaar vaak wel een elektrische, maar toch... Jan's bloed begon ook te kriebelen. Hij kwam met het voorstel om ook maar te gaan fietsen. Op z'n moutainbike.



Ik schrok hier in de eerste instantie een beetje van. Ja, oké, Jan's conditie is wel beter dan die van mij, maar het is nu eenmaal geen doorgewinterde sportman. Zo eens per week traint hij bij de volleybal, en in het weekend wordt er een wedstrijd gespeeld. Dit in een team met vooral leeftijdgenoten. Ik was toch een beetje bang dat dit plan net iets te hoog gegrepen was.

Ik stelde voor om een gedeelte met de auto te doen en dan op de fiets te stappen. We hadden nog zo'n rek in de schuur staan, dus waarom niet?

Vorige week ging hij dat maar eens proberen. Eerst een kilometer of 18 met de auto, dan de fiets van het rek af en het laatste stuk fietsen, Dat ging prima. Zo prima dat hij 25 minuten te vroeg op z'n werk was. Best wel even lekker, zo zei hij, even een kopje thee en omkleden en dan rustig aan aan de slag. Niets mis mee.

Maar vanochtend ging hij toch maar na zo'n 12 kilometer de fiets op. Zo bouwt hij het langzaam op. Helemaal niet gek. Goed voor z'n conditie en wat ook een fijne bijkomstigheid is: het scheelt brandstofkosten. Twee vliegen in een klap ;) Stoer toch?!

maandag 5 september 2016

En dan?

Maandagochtend, net kwart voor negen geweest. Wat?? Zo laat alweer? Wat gaat de tijd toch snel.

Ik sta elke ochtend om zes uur op. Jan gaat om kwart voor zeven naar zijn werk en ik vind het nu eenmaal heel belangrijk om de dag samen aan tafel met een ontbijt te beginnen. Na dat ontbijt ruim ik af, pak ik de afwasmachine leeg, poets ik m'n tanden, zet ik de wasmachine aan, föhn ik mijn haar en laat ik de hond uit.

En dan kom ik thuis. In een schijnbaar (Junior slaapt nog, hij geniet nog eventjes van zijn vakantie) leeg huis. En dan?

Ik zet een kop koffie en pak een droog beschuitje daarbij. Toch lekker iets te knabbelen maar geen aanslag op de lijn. Ik pak m'n mobieltje erbij en ga het riedeltje af. Facebook, Instagram, Pinterest en natuurlijk Wordfeud. Dan komt de krant aan de beurt. We hebben een gratis abonnementje van mijn nicht gekregen, altijd leuk.

Als ik weer bij heb gelezen realiseer ik me dat ik nog niets gedaan heb. Althans, dat voelt zo. De dag moet invulling hebben. Geen afspraken met anderen vandaag, maar dat vind ik ook echt niet erg. Ik ben graag alleen, kan ik lekker mijn gang gaan. Het rumoer komt vanavond wel weer..


plaatje van www



Vanavond ga ik eerst mijn schoonmoeder voorzien van een keurig geknipt hoofd. En daarna gaan Jan, Tukker en ik met bus richting een dorp vlakbij. Daar staat een fietskar te koop. Eventueel voor Tukker.

Tukker gaat even mee, en da's puur om te kijken of hij wel in die kar wil. En als dat dan zo is, dan kopen we het ding. Kan Tukker mee als wij vanaf de camping willen fietsen. Tot nu kon dat alleen als het niet te warm was. En ook niet te lang, Tuk moet er toch na een uur of vier weer uit. Nu hopen we wat meer vrijheid daarin te krijgen, 'k ben heel benieuwd!

So, de toetsen deden weer hun werk. Ik pak na een maand of twee de (pas gerepareerde, door Jan!) laptop en heb dan nog geen idee hoe ik jullie te woord ga staan. Ga ik vertellen over de hele fijne vakantie die we dit jaar in ons eigen landje hadden, met Pino natuurlijk, of vertel ik over de gezelligheid die we weer ervoeren met onze busvrienden? Of vertel ik dat we er in het gezin een lid bij hebben? Mirte heeft een vriend en dat vinden we allemaal echt leuk!

Nee, ik geloof niet dat dat laatste een goed idee is, laten we niet te persoonlijk gaan schrijven als het over onze kinderen gaat... En verder?

Tsja, er is eigenlijk zoveel te vertellen dat ik echt niet meet wist waar ik moest beginnen. Dus ik laat dan de toetsen hun werk doen en verbaas me weer over hoe die kletsen voor mij!

Nog eventjes dit: 't Is prachtig weer vandaag, eigenlijk een prima reden om eens even naar buiten te gaan. Gras maaien, een beetje buxus snoeien, opruimen in de tuin en misschien wel nog wat appels plukken, de boom is er zwaar van! Maar eerst ga ik het eten voor vanavond voorbereiden. Vissoep wordt het, met kabeljauw, zalm en wat garnalen. En een lekker stokbroodje met kruidenboter erbij. Misschien eten we die vanavond wel op in het tuinhuis. Met uitzicht op de weer opgeruimde tuin, wie weet. Fijne dag allemaal!


maandag 6 juni 2016

Nagenieten...

Stel je voor... je ontbijt zaterdagochtend al een beetje op tijd. Het ochtendzonnetje piept net nog onder het dak van het tuinhuis heen dus je zit daar heerlijk... De vogeltjes geven zoals elke ochtend een mooi concert.






De ontbijttafel is gedekt. Met verse aardbeitjes en warme broodjes. En natuurlijk een kopje thee en een glas sinaasappelsap. Ook in het tuinhuis. Op je gemakje geniet je met je man daarvan. (Zoonlief ligt nog ff op 1 oor)

Dan is er actie. De hond moet eruit en daarna komt de heggenschaar uit de schuur. De heggen zijn aan een flinke knipbeurt toe en samen klaar je deze klus. Met wat onderbrekingen voor koffie, een lunch met komkommer en tomaat en ook soms wat koude drankjes. Dat moet ook wel want 't is wel heel warm.

Daarna even een frisse douche, zomerjurkje aan en dochter 1 van het station halen. Zij komt, samen met jongere zus, dit weekend thuis. Om op zondag Vader- en Moederdag te vieren. (Was qua planning toch handiger ;))

Even gezellig samen kletsen, en dan vertrekt dochter voor een gezellig samenzijn met vriendinnen. In jouw autootje, maar ach, da's geen probleem. Al snel is het tijd om dochter 2 op te pikken bij 't station. Je man bakt frietjes en al snel zitten jullie gezellig te eten in... natuurlijk weer dat tuinhuis.

Na het eten stel je voor om het haar van dochter 2 eens even onder handen te nemen. Zeven maanden geleden geknipt, dus geen overbodige luxe. En gelukkig is ze het daarmee eens. Een half uurtje en 5 cm korter verder is het klaar. Ze keurt het meteen goed en 's avonds genieten jullie nog even van een bijpraat-avondje in de tuin. Bij een vuurtje dat je man heeft aangestoken. Om half 1 is het hoog tijd om het bed op te zoeken.

De volgende ochtend wordt er een ontbijtje gemaakt. Met eitjes er ook nog bij dit keer. En cadeautjes. Een leuke slinger lichtjes voor langs het dak van het tuinhuis, grappige melkbusjes voor erin als decoratie en ieder een heerlijk tijdschrift.

Zoonlief helpt afruimen en dochters vertrekken nog even naar oma. Zij was 19 mei jarig en dat viel doordeweeks. Dus besloten de meisjes een nieuwe afspraak te maken, vandaar dat ze die ochtend even gingen.

Dan stap je op de fiets. Thee en koekjes mee. Na een mooie route en gezellig theedrinken onderweg kom je weer thuis. Waar het al heerlijk ruikt naar het broodje wat je voor de fietstocht hebt voorbereid en alvast te rijzen in de oven hebt gezet. Met kaas, ham en gedroogde tomaatjes als vulling.

's Middags wordt er lui gedaan. Tijdschriftje lezen, thee drinken, kleuren en een dutje doen. Zo'n lazy sunday afternoon, heerlijk! Alleen dochter 2 is nog actief, zij maakt een pastasalade voor straks, bij de barbeque.

Dan duik je samen met je dochters de keuken in en bereid je de rest voor het eten voor. Manlief zet de barbeque klaar en voor je het weet zit je met heel je kroost aan tafel te genieten.

Om acht uur gaat Pino met man en meisjes op weg richting Nijmegen. Daar moet nog wat opgehaald worden wat gekocht is via M.P. en dan kunnen de meisjes mooi (een stukje, Mirte tot Dieren) meerijden.

Jij blijft achter. Je ruimt nog de laatste dingetjes op, samen met zoon, geeft de plantjes water, verbaast je over hoe snel de rucola groeit, laat de hond uit en dan... Dan geniet je na! Stel je voor....

Mij overkwam dit allemaal dit weekend. Ik ben dankbaar, heel erg dankbaar!!

maandag 9 mei 2016

Pino is back!!

Na veel geknutsel en gesleutel en evenveel frustratie, want het wilde ook nog eens niet mee zitten, is Pino weer op de weg.

Tot donderdagavond heeft Jan door gesleuteld. En op vrijdagochtend om een uur of zeven stond ik Pino schoon te maken. Maar het resultaat (tot zover) mag er wezen:






Om acht uur stond Jan met Pino alweer bij de garage voor herkeuring en afmelding, en om kwart over negen konden we 'm gekeurd en al ophalen. Gelukkig is de keuring geldig voor twee jaar. Hij is ouder dan 30 jaar, vandaar.

Ondertussen hadden Jan en ik alles wat we mee wilden nemen voor een weekend naar Zwartemeer alvast bij elkaar gepakt. Toen was het nog een kwestie van inpakken en goed nadenken wat we nu weer vergeten waren (er is altijd wel iets,bleek nu achteraf ook weer eens) en de reis kon beginnen.


Pino bij ons voor de deur. Fleur vond het beeld van mijn hakken voor de bus op straat hilarisch. Ik eigenlijk ook wel :0

Wat een goed gevoel toen we om een uur of elf wegreden! Nog even via de L.IDL om wat broodjes voor tussen de middag te halen de reis kon echt beginnen. Jan had de navigatie op "toeristische route" gezet en dat was een heel goed plan. We genoten van de omgeving.

Toen we aankwamen waren er al wat vrienden van onze club gearriveerd. Zij hadden ervoor gezorgd dat er op de best al volle camping toch nog een plekje of vijf vrij waren. En zo kwam het dat we gezellig als vanouds bij elkaar konden staan:






Toen we eenmaal geïnstalleerd waren kon het grote genieten beginnen.






Een heerlijk plekje aan een meer. Ook op het strand aan de andere kant van het meer stonden nog busjes. De opkomst was heel goed, en dat was begrijpelijk. Gezelligheid en prima weer, wat wil je nog meer?


We dronken koffie, en soms ook wat anders, we barbecueden, deden een nieuw dobbelspel en 's ochtends aten we eieren met spek, da's traditie. En natuurlijk liepen we het terrein over, op zoek naar leuke spullen, ideeën en oude bekenden. Maar ook nieuwe bekenden kwam Jan tegen. Met die mensen had ie al een leuk contact via FB maar ze nog nooit ontmoet. Zo kwam het dat er een voor mij totaal onbekende dame bij onze bus stond en aan mij vroeg of Jan er ook was :)


Natuurlijk kreeg Tukker ook alle aandacht. Hij werd door veel mensen geknuffeld, speelde met Diesel, een andere bruine labrador, en ging heerlijk wandelen en zwemmen. Ook pikte ie het botje van Diesel af, hij weigerde 'm eerst terug te geven...


Let op Tukker's snoet, om je te bescheuren!


Bekaf was ie soms, maar wel heel erg voldaan.


En toen... toen was het zomaar zondagmiddag. En vertrokken we weer richting huis. Wel op ons gemakje hoor, de dag was nog lang niet om. We lunchten in Ommen aan het water:






En voor de thee zochten we een mooi plekje op in het bos. Het was een super geslaagd weekend.


Natuurlijk is Pino nog niet helemaal klaar, dat kon Jan echt niet redden. Maar de druk is eraf, Jan maakt een lijstje en het voornemen is er elke dag eventjes aan te werken. Het moet wel leuk blijven allemaal, 't is tenslotte een hobby. Maar wel een hele leuke hobby hoor, het hebben van zo'n campertje!!

zondag 1 mei 2016

De belofte.

Ik ben net eventjes met het fototoestel door de tuin gelopen. Da's altijd genieten in de lente, het belooft wat.

Ook dit jaar belooft het weer appels.  De boom staat al een beetje in de bloei, deze foto maakte ik daarvan:


Ik vind de kleur van de bloesem echt prachtig...


Maar als je dan even door loopt naar achter, staat daar nog een perenboom. Volop in de bloei. 't Is een Juttepeer:






Ook hebben we een framboos in de tuin. En een druif. En aardbeienplantjes. Die overigens op totaal de verkeerde plek zijn geplant vorig jaar zomer, niet genoeg zon. Maar ze kunnen eruit en in potten. Om die dan weer in de zon te zetten...

In de voortuin hebben we een pruimenboompje staan. De bloei daarvan is al geweest. Ondanks dat het nog maar een kleintje is zat ie bomvol met bloemetjes. Belofte weer dus.

Ik kan niet wachten. Maar eerst moet ik nog zaaien in de moestuin. Ik zie daar een beetje tegenop. Nog een beetje last van de nek-hernia die ik afgelopen winter had en nu een tennisarm aan mijn rechterarm. Waarschijnlijk door overbelasting. Links kon ik eerst niets hebben. Zucht...

Maar de plannen zitten in mijn hoofd. En als ik alles nu eens met mini-stapjes doe... Elke ochtend een half uurtje en elke middag... dan moet het goed komen lijkt mij!!

Oh ja, ik maakte ook nog een foto van ons tuinhuis:






Daar staat ook alles alweer klaar voor als het echt warm wordt. Nog even het een en ander schoonmaken en het serviesgoed door de afwasmachine halen en dan... dan is het weer volop genieten thuis :)