Het is het doosje waar de eerste schoentjes van mijn moeder in zaten.
Maar ik ben er heel gelukkig mee. ´t Is mooi omdat het zo oud is. En uniek. Het idee dat hier de eerste schoentjes van mijn moeder in hebben gezeten is best speciaal. ´k Zat me vanochtend nog te bedenken waar dat dan gekocht zou zijn en hoe dat winkeltje waar mijn oma dat ging kopen er dan uit heeft gezien.
Ik heb ze nooit gekend, mijn oma´s. Mijn moeder was de jongste van 4, en toen ik geboren werd was háár moeder al overleden. Ook aan mijn vader´s kant hetzelfde verhaal. Ook de jongste van 4 en ook zíjn moeder leefde niet meer toen ik geboren werd.
Jammer vind ik het wel. Ik moet het nu van de verhalen van mijn ouders hebben. En als ik zie hoe gezellig onze dochters het met hun oma hebben besef je toch dat het een gemis is geweest. Maar als kind heb je daar gelukkig geen erg in. Je weet niet beter dan dat het gewoon zo is. En gelukkig was míjn moeder een échte moeder, compleet met de tijd voor het maken van barbykleertjes en thee en een koekje als je uit school kwam.
