Vanmiddag las ik dit. Hoe intens verdrietig is deze dag voor dit gezin. Ik volgde haar de laatste week al met angst en beven en helaas is het ergste senario werkelijkheid voor ze geworden. Het enige wat nog over blijft is een kaarsje voor hen te branden en dat doe ik dan natuurlijk..
Als je zoiets leest word je nog weer eens met de neus erop gedrukt dat geluk niet altijd vanzelfsprekend is. Vanochtend gewoon ontbijten als altijd op zondag en daarna aan de koffie. Vanmiddag nog even met Tukker naar het bos. Fleur wou zelf mee en Jan Jr. moest even. Soms is een frisse neus gewoon goed voor iemand.
Maar dat viel niet helemaal in goede aarde. Hij mokte het eerste stuk een flink eind weg en na even gepraat te hebben ontdooide ie gelukkig weer. Dit was zeker ook een verdienste van Fleur... getuige deze foto´s:
![]() |
| beetje fletse foto, maar ja mobieltje hè.. |
Tukker daarentegen vermaakte zich vanaf de eerste minuut. Wat was die hond er aan toe, zo lekker even eruit..
Toen we weer bij de auto aankwamen was Junior wél een beetje moe ; )
![]() |
| was weer over toen we thuis waren, gek hè.. |
Vanavond genoten we van een klassiek diner met stoofpeertjes en varkenshaas met champignonsaus. Nog even een toetje erachter aan en nu hoef ik voorlopig ff niets.. Zodadelijk tegen 21.00 zijn Jan en de meisjes vertrokken. En Junior is boven, nog druk aan het socialiseren met z´n vrienden op het internet.
Dus ik ben helemaal alleen vanavond.... en dat vind ik helemaal niet erg ; ))




















