Stapel op bloemetjes!

Dit is een oud blogje. Als je 'm van deze week wil bekijken even klikken op de see a ladybird nr. 3.. (sorry)

Dat ben ik. En helemaal als ze op oud serviesgoed staan. Het heeft me altijd al aangetrokken, bloemetjes op bordjes, schalen en kleine schaaltjes. Lang voordat het zo "in" werd struinde ik de rommelmarkt en de kringloop al af, op zoek ernaar. Dus deze week heb ik de kast eens open getrokken en ben aan het stapelen gegaan. En dit is het resultaat:

Schalen en bordjes in allerlei vormen en maten. En ieder stukje heeft z'n eigen verhaaltje. Zo komt het bord met de mintgroene rand van een frans brocantemarktje in de Dourdogne.

We waren daar in de meivakantie een paar jaar geleden. En op 1 mei besloten we een stadje in te gaan. Wisten wij veel dat het een feestdag was voor de Fransen... dus was er veel meer te doen dan dat wij van te voren gedacht hadden. En Jan deed nog mee aan de traditie daar elkaar Lelietjes-van-Dalen te geven. Ik kreeg ook een mooi bosje van hem, lief hè?

Ook dit bordje komt van dat marktje. Het is helemaal mijn smaak!

Vanochtend kocht ik bij de kringloop het kannetje dat je op de foto's ziet. En het kleine schaaltje met roosjes komt er ook vandaan, vorige week nog "gescoord". De ovale schalen worden dagelijks gebruikt. Als broodschaal bij het ontbijt. Afhankelijk van m'n dag pak ik er één uit de kast.


Ik vind het sowieso leuk de spulletjes gewoon dagelijks te gebruiken. En sneuvelt er dan wat.. nou ja jammer dan, we hebben er dan in ieder geval plezier van gehad! Nog meer stapeltjes bekijken? Kijk dan even op de blog van Irma!

Project afdak.

Deze week ga ik weer vrolijk verder met het stapelen, bedacht door irma. Even een fotootje gemaakt vanochtend. Misschien niet zo´n decoratief fotootje, maar wij vinden hem prachtig. Want het zijn de dakpannen van ons nieuwe afdak. De 2 Jannen hebben er 2 dagen over gestapeld.

Het stond al heel lang op ons verlanglijstje. En als we dan zulke plannen hebben gaat Jan hamsteren. M.P. wordt in de gaten gehouden en langzamerhand vormde zich een voorraad bouwmaterialen. Van palen, poeren,  gebinten tot dakpannen. En alles had z´n plaatsje nodig in de tuin. Wél een beetje rommelig, vond ik maar ja, het was voor een goed doel....

Alleen de tijd, die ontbreekt hier eigenlijk altijd. Met zo´n project, als waar wij in wonen,is er altijd wel een dringender klus te bedenken. Een kale buitenmuur moet nu eenmaal eerst gestukt  worden, en een lek dak had ook zo z´n voorrang. En natuurlijk moet de hal ook nog een keer af. En de overloop......

Groot was de verrassing toen Jan vorige week aan het afdak begon. Ik zei nog, wordt dat niet ook weer een project die niet af komt, maar nee, hij ging het voor zondag klaren zei ie. Nou ja, de regen gooide een beetje roet in het eten maar het is toch gisteren afgerond! Met hulp van Junior niet te vergeten.

En nu staat ie er dus! Nog niet ingericht, daar moeten we ons nog even op storten. Wordt geen luxe inrichting hoor, maar als het aan ons ligt gezellig en functioneel. Nu heb ik net de was eronder gezet. Handig op zo´n dag als vandaag, als je twijfelt of het nog gaat regenen.

Niet alle bouwmaterialen zijn gebruikt. Als er nog iemand is die nog gebinten nodig heeft en poeren, we horen het graag. Jan had toch maar besloten hem iets eenvoudiger te bouwen, vanwege de tijd. En een oude uitstraling heeft ie nu ook,dus...

Nog even het terras opruimen, wat bakken met viooltjes erbij en dan kunnen wij lekker genieten. Ook als het een beetje regent. En weet je wat zo leuk is? Zelfs met laptop is het daar goed te doen. De zon schijnt niet meer zo op je scherm, dus het bloggen zal er niet onder lijden!

Klein stapeltje.

Elke vrijdag komen ze weer langs: de stapeltjes van Irma. Zij is er mee begonnen. Met haar blog "allemaal kleurtjes" heeft ze een kleine hype veroorzaakt in blogland. En vandaag had ik de kriebels om daaraan maar eens mee te doen.

De servieskast in gedoken en daar stonden ze in een hoekje. Eigenlijk een beetje te wachten tot de zomer. Want de decoratie erop doet je daar een beetje aan denken:

Ik kreeg ze van tante Leida. Dat was een tante van mijn vader. Een zus van mijn opa. Groter dan 1.50 was ze niet. Maar ze had een grootse stem. Die leek sprekend op die van Adèle Bloemendaal. Vooral als ze lachte. Een heerlijk mens die haar mening niet onder stoelen of banken stak. Ze is oud geworden. In ieder geval over de 90. Zo eigenwijs was ze wel.

Mijn moeder hielp haar wekelijks in de huishouding. Maar ook vond ze het vooral héél gezellig als ze kwam. Stofzuigen was soms gewoon lastig, hij moest om de haverklap uit voor een gesprekje. En dan moest er op 't eind flink doorgewerkt worden, anders kwam het werk niet af.  Als ik op school op tijd klaar was, de Mavo was hier toen nog in het dorp, ging ik wel eens koffie drinken bij haar. Dat vond ze leuk. Altijd belangstellend, ook naar de jeugd toe. Dat hield haar "jong" volgens mij.

Achter de kopjes zie je een krans, die ik gemaakt heb van mosselschelpen. Eerst heerlijk mosselen eten, de schelpen in een sopje laten weken, schoonmaken en dan op een strokrans plakken met een lijmpistool. Is dat een consumindertip of niet...

Fijn weekend!!