Kracht.

(Allereerst even over het vorige berichtje... opgelost hoor! Jan installeerde Google Chrome en alles werkt weer prima! Dankjewel voor de tips!!).

Toen was het alweer zaterdag. En ik deed iets waar ik in weken al niet meer aan toe kwam op zaterdag. Slapen tot ik uit mezelf wakker werd. Uitslapen zou je het niet kunnen noemen, want als je er om 8 uur uit gaat lijkt dat niet zo. Ik ben nu eenmaal een ochtendmens...

Fleur ging gisterenavond bij een vriendin de grote finale kijken.(van the Voice dan hè..) En toen besloten ze maar meteen dat daar slapen wel net zo handig was. Vriendin en zij werken in dezelfde stad, en zo kwam het dat ze vanochtend een lift had. Mirte moest pas om 12 uur beginnen en Jan ging opa om half 11 helpen. Dus vandaar dat ik het er even lekker van nam!

Wat een rust vandaag! Het grootste deel van de dag was Junior ook thuis, maar die had zo z'n virtuele afspraken met vrienden. Complete stilte hier dus ( een koptelefoon kan handig zijn bij een gamende jongen van 15..). 

Vanochtend haalde ik nog een sopje door de keuken, badkamer en de toiletten. Ook de was ging gewoon door, maar verder waren er niet zo veel verplichtingen. En zo kwam het dat ik vanmiddag vrije tijd had. Wat te doen??

We hebben sinds een week glasvezel in the city en dat betekend dat we nu 24 kitchen kunnen ontvangen op de t.v. Leuk joh! Ik kreeg na een programma te hebben gezien van Rudolf over bakken ineens inspiratie om een taart te bakken.

Had ik nog een pak mix voor appel-kruimeltaart staan. Even geknutseld en dit is 'm geworden:

lekker makkelijk te maken, daar hou ik wel van!

Een tijdje geleden vertelde ik dat ik een cadeautje van mijn vriendin kreeg, al die tijd was er nog niets van gekomen me er mee bezig te houden. En het boek keek me zo aan! Begon bijna te staren.... 

This was the moment! Het boek erbij en ik sloeg 'm open. Toen kwam ik deze mandala tegen. Hij geeft kracht, staat erbij... Dus ik begon, tussendoor nog even wat krachtvoer in de vorm van een stuk appeltaart:

en een paar uurtjes later was dit het resultaat:

Volgens Fleur lijkt het een beetje op Keith Haring kunst....

Leuk toch?

Al met al was het een heerlijk bijkom-dagje. Daar knapt een mens van op!!

Bah....

Wat is het weer irritant hier bij Blogger. Wil ik klikken op een titel van een blogje dat in mijn "Leuk om te lezen" lijst staat, krijg ik een witte pagina.

Ik kan wel klikken op de naam van de desbetreffende blog. Dan kan ik het stukje wel lezen maar niet reageren.

plaatje van www.

En aangezien ik een echte kletskous ben frustreerd me dit enorm. Meer mensen die hier last van hebben??

De verhuizing....

Vandaag moest het maar eens gebeuren... de spullen van Fleur gingen richting Nijmegen. Eerst zouden we met z'n tweetjes daar heen, maar er moest nog een kastje in elkaar worden gezet, en nog wat andere knutseldingetjes (Fleur's taal). Dus ging Jan ook nog maar weer eens een keertje mee richting kamer. Toch heel fijn....

Er was ook nog een lijst die in elkaar moest worden gezet, daar ging de tekening in die hier werd gemaakt. Jan was druk doende toen ineens z'n oog viel op de gebruiksaanwijzing:

Hij schoot in de lach, want kijk:

't Is goed gekomen hoor! Intussen knutselde Fleur haar bureaulamp in elkaar. Ik vond het hartstikke knap. Volgens mij kan ik gewoon niet klussen, Jan heeft daar zo z'n twijfels bij. Maar ik laat het graag zo, ieder z'n ding ; ))

Ook plakte Jan deze nog op de muur:

Mooi he?

Wij gingen intussen de keuken in om de potten en pannen af te wassen en in het kastje te ruimen. En natuurlijk had de kamer ook nog even een sopje nodig. En toen gingen nog even de puntjes op de i. Om jullie nu trots Fleur's kamer te presenteren:

Ze is er helemaal blij mee. Natuurlijk ging deze foto meteen op facebook en kreeg ze er al veel reacties op. Nu nog even een tentamen leren en volgende week vrijdag gaan we boodschappen doen en de kleding en boeken transporteren in m'n groene autootje. Alles op z'n tijd.....

Enneh oh ja, er komt nog een fel rood stoeltje. Van de Ikea, was er ff niet maar komt volgende week maandag weer binnen. Toch wel makkelijk, zo'n vader die er zowat langs komt richting werk. Kan ie 'm meteen even brengen..

Sprokkelen...

Hallo daar was ik weer eens een keertje... Tukker, weet je nog wel, die grote bruine hond van deze familie.

Ik lag al een paar daagjes te balen op m'n kleed. Wat hebben ze het druk hier thuis, schijnt het.... Eerst verdwenen ze zondag naar boven. Een hoop gestommel en elke keer kwamen ze langs het huis lopen richting het groene autootje. Dacht ik toch maarzo dat ik mee mocht naar het bos, stopten ze de plek in de auto waar ik altijd zit vol met spullen!!

En gisteren gingen Fleur en vrouwtje weer weg met het autootje. Met die spullen. En toen ze terug kwamen lagen er weer andere dingen in. Volgens Fleur hele leuke, want ze liet ze helemaal vrolijk aan de andere mensen hiet in huis zien. Dingen waar mensen hun eten in klaarmaken en waar ze mee eten en zo....

En net toen ik dacht dat ze me helemaal vergeten waren, zei vrouwtje tegen Junior dat ze ging wandelen met mij vanmiddag in het bos! Yes!!!

Toen we daar waren mocht ik niet in het water. Dat was ook koud en hard. Ik probeerde het ook maar niet want dan riep vrouwtje de hele tijd NEE!!! Duzzz..... Maar gelukkig heb ik nog een hobby. Hout sprokkelen... Hier zie je hoe ik dat doe:

Soms moet je even tussen de bomen door. En als ik dan lang weg blijft roept vrouwtje "Tukker!!!"

Hier zie je dat ik soms stokken kapot schud. Zijn ze net te groot om mee te nemen..

En als ze dan een beetje lang stil staat, ga ik stukjes van de stok afbijten, ook leuk...

Maar ik ben wel altijd hartstikke trots op m'n stokken... Mooi toch??

Soms komen we mensen tegen als ik een stuk of 3 stokken in m'n bek heb. Vragen  ze altijd aan vrouwtje of ze een open haard heeft. Geen idee wat dat is..... Maar maakt me ook niet uit. Ik lig zo weer tevreden op m'n kleed, lekker voldaan van de wandeling van vandaag. Die pakken ze me niet meer af!!!

Te korte armen....

Wij (Jan en ik dan hè...) zijn allebei over de 40. En al een tijdje ook ben ik bang. Maar ach, dat doet geen pijn en dat de kinderen groter worden vind ik ook wel prima eerlijk gezegd. Had ik nooit verwacht toen ze nog klein waren, maar er komt een tijd dat je het wel gehad hebt met die kleintjes... later misschien weer ; )

Maar ik dwaal weer eens af. Ik had het over onze leeftijd, en vooral over die van Jan in dit geval.... Want dat is waar dit logje over gaat. Het grappige is dat ie wel vaak veel jonger wordt geschat dan dat ie is, en dat is dan iets wat hij graag even laat horen.... Maar nu....

Nu worden z'n ogen wat slechter. Of beter gezegd zijn armen te kort. En dat zegt wat in zijn geval. Bij een vent van bijna 2 meter horen ook geen korte armen zoals je wel snapt. Ook als hij op z'n werk onder een machine ligt en op een cm. of 60 iets moet lezen wordt het lastig.

Al een flinke tijd geleden liepen we in een stad. (geen idee meer welke maar goed). Komen we daar een soort van A.tion tegen en hij was ineens zeer geinterreseerd in leesbrilletjes! Een paar euro's neergeteld en mee naar huis.

Vanavond heeft Mirte ineens een klusje voor haar vader. Het batterijtje van haar horloge is leeg. Dus Jan pakt z'n bril erbij en bekijkt het ding eens grondig:

't is weer tijd van scheren, z'n baard is grijs ; )

Hoe gaat ie uit elkaar? Intussen in de keuken ontstaat hilariteit om het nieuwe uiterlijk van pa.... "Hee moet je daar eens kijken!" roept Junior, die samen met Fleur aan het afwassen was. Waarop Fleur roept: "Da's een bril, daar kan je mee kijken!!" Waarop ze helemaal in een deuk lagen want hoe blond klonk dat......