Onze truttebol....

Rare hond hebben wij. Zuchtend en steunend komt ie momenteel door de dagen heen. Het is zo slecht buiten dat de wandelingen iets ingekort worden... en dat staat meneer absoluut niet aan!

Jan was de hele dag weg gisteren, hij had een rondleiding bij de DAF fabriek met een stel collega's. En om half acht kwam hij pas thuis. Da's Tukker niet gewend en dan is het baasje ineens nog veel meer favouriet dan anders.

Vol enthousiastme pakt ie het speelgoed dat om hem heen ligt en komt hij een knuffel opeisen. In dit geval waren dat een tennisbal en z'n kuikentje. Zo ziet dat er dan uit:

hij kan het zelfs met 3....

Geweldig toch??

Ho ho ho......

Nee, het was niet eens kerstsress gisteren. De avond daarvoor stapten we het bed in en zei Jan doodleuk dat ie wat last had van pijn op de borst. Oeps. "Moet ik nu gaan bellen?" was mijn logische antwoord... "Neee" zei ie, "Volgens mij is het gewoon een spiertje ofzo...."

Gevolg: slecht slapen natuurlijk. Steeds luisteren of ie nog regelmatig ademt en na een korte nacht ging de wekker om 6.00. Het ging wel was z'n antwoord toen ik er naar vroeg. Maar hij vond het wel een goed idee even naar de huisarts te gaan.

Het hoosde gisterenochtend. Fleur even in de auto naar de trein gebracht. Mirte naar school. Junior was gelukkig thuis en Jan verzekerde me dat dat écht wel kon. Terug en toen met Jan naar de huisarts. Een uur of 10 inmiddels. De huisarts constateerde inderdaad een geirriteerde of misschien wel ontstoken aanhechting van een spiertje. Pffff.... heel onschuldig volgens haar...

Op naar schoonmoeder. Jan z'n vader leeft niet meer, hij overleed 15 jaar geleden. Maar gisteren was het 50 jaar geleden dat ze trouwden. En dat kun je niet maarzo voorbij laten gaan. Ik had een krans met vogeldingetjes meegenomen en na het kopje koffie hing Jan die nog even op. Leuk.

Op naar huis. Eten en een half uur later had ik een afspraak. Toen ik om 2 uur weer thuis was moest er gekookt worden, Mirte moest weer vroeg aan het werk. Nog even een kastje na die tijd en een blogje erover schrijven. Mirte eten, wij daarna en dan nog weer een afspraak.

plaatje van www.

Om half acht was ik thuis en óp. De hele avond sliep ik en zelfs vanochtend lukte het allemaal niet zo. Dus weer even terug naar bed en nu ben ik nog steeds in de vertraagstand. Je merkt na zo'n dag toch dat je energie ook op kan. Dus vandaag: even wat rustiger aan. Hopelijk laten de omstandigheden dat toe..... Jullie ook een fijne en vooral rustige dag toegewensd!!

Mutsenverhaal...

Gekke titel hè... Maar het klopt wel. Het is een verhaal verteld door een echte muts en het gaat ook nog eens een keer over een mutsenonderwerp. Opruimen....

plaatje van www

Zoals jullie misschien niet ontgaan is ben ik inmiddels 22 dagen bezig met het ontdoen van alle overbodige spullen hier in huis. En wie dat volgt op mijn blog die ik daarvoor aanmaakte kan zien dat dat niet maar zo een verzinsel van mij is. Het was/is hier ook werkelijk vol.

Natuurlijk, wij zijn met 5 mensen in huis. En we wonen hier inmiddels alweer 15 jaar. In die 15 jaar is er best eens een keer iets opgeruimd maar we zijn ook nogal van je-weet-maar-nooit.... En... ach-misschien-kunnen-we-er-nog-wat-mee. Ook vinden we het lastig te zeggen dat we spullen die ons aangeboden worden eigenlijk niet altijd willen, dus dat-kan-er-dan-ook-nog-wel-bij....

Het gevolg weten jullie inmiddels. Een huis waar elk stukje inmiddels vol was en  mijn grootste wens was dan ook al een paar jaar: opruimen! Ook wel duidelijk gemaakt aan de anderen maar er kwam nooit veel van. Want tsja... waar begin je hè?

En toen kwam daar de dag dat ik een kastje per dag in een titel zag staan. Volgens mij was dat bij een berichtje van Mevr. Williams. De eerste reactie was: Overslaan, nu even niet! Maar toen de volgende dag deze letters mij nog steeds aanstaarden deed ik iets wat grote gevolgen had. Ik klikte erop.

Het hek was van de dam. Binnen een uur had ik een blog aangemaakt en daarna heb ik Tukker meegenomen en ben eens gaan wandelen in het bos. Daar besloot ik waar ik zou beginnen. En de rest lees je hier.

Ik vind het heerlijk! Elke dag verheug ik me op de klus en het stukje wat erbij hoort. Ik zou me zo kunnen voorstellen dat de buren zich inmiddels afvragen wat er toch in die dozen en vuilniszakken zit die vaak naar mijn autootje worden gedragen. Om nog maar te zwijgen over de volle papiercontainer. Zaterdag wordt ie geleegd, ik denk dat Jan 'm aan de weg moet zetten, hij is niet meer te verplaatsen voor mij ben ik bang, zo zwaar is ie wel...

En ik geniet vooral van de rust in mijn hoofd. Want het hield me heel erg bezig, die troep. Het kostte me bulten energie. De frustratie en de ergernis waren zeer groot. En dat is nu al weg. Gewoon om het simpele feit dat ik weet dat het goed komt. Nu is het zo dat ik energie krijg als ik zie hoe netjes alles al is na 22 dagen. En als ik m'n projectje gedaan heb voor die dag kan ik verder met de dagelijkse bezigheden en is dat uit mijn hoofd.

Ook de reacties doen me goed. En dat er steeds meer mensen in blogland zijn die eraan beginnen. Voor die het nog overwegen: DOEN! Niet twijfelen maar gewoon beginnen. Ook al is het maar een plankje per dag, maakt niet uit! Want het heeft mij alleen maar heel veel goeds gebracht!

Kransen van leilindes...

Al jaren staan er bij ons voor het huis leilindes. En een kornoeltje achter in de tuin. En die worden gesnoeid in deze tijd. Nu is er nog niets van gekomen hoor, maar het verzoek was er al wel naar Jan toe. Want ik vind het altijd weer leuk er kransen van te maken.

Vorig jaar deed ik dat ook. Zoals deze, die hangt in onze voorkamer aan de schouw. Twee hangen er, en het zijn kleintjes. Zo´n 20 cm. doorsnede. Kantje eraan en ik vind het een leuk effect:

Ook had ik er nog één op zolder. Deze is ongeveer 40 cm doorsnede. Daar had ik vorig jaar wat kerstballetjes en nog wat versiering op geplakt. Vanmiddag heb ik 'm er eens bij gepakt. De dingetjes die losgelaten hadden weer vastgelijmd en toen dat gebeurt was er een snoer lichtjes omheen gedraaid. Ook nog van zolder (heerlijk zo'n voorraad..). Ook lag er nog een hartje met 2 engeltjes erop. Tijdje terug bij de Wibra gekocht voor een eurootje. Dat maakte ik er nog aan vast.

Jan hing 'm op en sloot hem voor me aan vanmiddag. En kijk hoe een leuk effect het is in het donker:

hij hangt voor aan het huis aan een luik..

Wie wat bewaart heeft wat!  Niet alles opruimen dus....

Onze boom.

En dan vandaag, op verzoek: De boom! Zoals jullie al begrepen, nee ik heb niets nieuws aangeschaft dit jaar. Alles kwam wederom van zolder, ben ik bang.. Maar er was genoeg hoor! Eigenlijk meer dan dit boompje kon hebben, dus ik moest een beetje selectief zijn.

Natuurlijk is dat wel weer gelukt. Want wat is er leuker dan alleen de mooie dingen in de boom te hangen... Op deze foto krijg je een beeld van de kamer in kerstsfeer:

En hier nog even een kleine selectie van wat erin hangt, met het "verhaal" erbij, want dat is hier zo in huis...

deze kerstman kocht ik toen ik mijn eerste spullen voor een boom kocht..

elk jaar mochten de kids (toen ze nog klein waren) iets uitzoeken. Jan kwam met een groot gouden hart. geweldig toch?

en dit was Mirte's smaak. Mooi en fijntjes vind ik 'm..

en kijk hoe prachtig Fleur's keuze was!

één van mijn favourieten in de boom. Een oud engeltje ooit gekocht bij de kringloop...

ook deze zwaan zat toen bij die aankoop. echt zo'n pareltje! (vind ik..)

Dit engeltje hing in mijn ouderlijk huis al boven mijn bed...

en hier nog even "in vol ornaat"...

Schrik je van de diversiteit van spulletjes in de boom?  Dat het een ratjetoe is dat zie ik ook wel hoor, maar voor mij is dit precies hoe onze boom eruit moet zien. Zelfs voor de boom geldt dat het pas mooi is als er een verhaal aan zit. Da's nu eenmaal mijn rijkdom!!