Gisterenavond laat zette ik nog heel even de t.v. aan. Hij staat hier de laatste tijd ook vaak uit 's avonds. Heerlijk vind ik die stilte in huis dan. Mirte was druk aan de studie, en voor haar is het ook fijn dat er rust is.
Maar toen ik op de aan knop drukte kwam Mark Marie in beeld. En het kleine stukje wat ik nog zag van zijn theatershow maakt diepe indruk op mij. De laatste paar dagen is hier van alles gaande in huis. In de familie hebben we 2 sterfgevallen. Wel mensen op leeftijd maar toch is het allemaal best confronterend. En dan ook nog de sores met mijn schoonmoeder niet te vergeten.
En dan praat Mark Marie over zijn moeder waarbij op 61 jarige leeftijd kanker werd geconstateerd. En dat dat best lastig was te accepteren. Maar dat ie zich ook realiseerde dat dat bij het leven van zijn moeder hoorde. Dat leven liep op jonge leeftijd dus al af. Maar dat er ook geen ander (parallel) leven was wat ze eigenlijk zou hebben moeten leven.
Net zo als bij mijzelf, riep hij. Ik was tot m'n twaalfde net een meisje, daarna werd ik heel dik, en de laatste tien jaar liep ik met een cavia op mijn hoofd, omdat ik niet kaal wilde zijn... Maar ik realiseer me nu dat ik dit gewoon ben!
Wat een openbaring, als je er eens over nadenkt. Mirte en ik hadden het er nog uitgebreid over nadat hij ons met de neus op de feiten drukte. Nu moet ik zeggen dat ik zelf makkelijk kan aanpassen. Jaren geleden nadat we een keukenbrand hadden gehad leefden we 2 dagen later alweer volop in dit huis. De badkamer getransformeerd als keuken, koken deden we buiten onder de luifel en het ging allemaal gewoon door. wat heb je eraan te gaan bedenken dat dit niet moest gebeuren en hoe erg het was dat we er zo bij zaten. Ik was eerder dankbaar dat het hierbij gebleven was.... had allemaal erger kunnen aflopen.
En dan keek ik vanmorgen op de blog van Lowie, de vader van kanjerguusje en dan zag ik dat ook hij refereerde aan de show van Mark Marie. Vooral aan dezelfde zinnen die zo'n indruk op ons maakten. Hij verwees zelfs nog naar een bericht waar hij eerder woorden van dezelfde strekking schreef. Hoe knap is het als je zo kunt kijken op zo'n verschrikkelijk moeilijk moment!
Ik wilde dit alles toch even met jullie delen. Want hoe mooi is het als je zomaar op momenten dat je het niet verwacht tegen zo'n aha moment aanloopt!!
donderdag 5 januari 2012
woensdag 4 januari 2012
Cadeautje!
Gisterenavond was ik nog even bij mijn vriendin, de moeder van Matthijs, waar ik hier over schreef. Het is alweer meer dan een jaar geleden dat het verschrikkelijke met Matthijs gebeurde. En al die tijd probeerde ik zoveel mogelijk betrokken te zijn.
Best lastig vond ik het soms. Ben je er niet teveel, want je gunt de familie ook zo hun privacy. Maar ze gaf me wel aan dat ze het nodig had, mensen om haar heen die haar steunden.
Gisterenavond was ik ook nog even bij Femmy. Zij moest ook geknipt en hun dochter ook. Nadat ik dat gedaan had en aan de koffie zat kreeg ik dit van haar:
Lief he? Ik vind het helemaal leuk, zo'n mooi boek met mandala's om te kleuren. Ik heb in het verleden zelf er ook eens een getekend, die hangt bij ons in de tussenkamer.
Dus als ik de rust kan vinden binnenkort ga ik er eens lekker mee aan de slag. Misschien laat ik dan ook wel zien hoe deze:
Geworden is!
Best lastig vond ik het soms. Ben je er niet teveel, want je gunt de familie ook zo hun privacy. Maar ze gaf me wel aan dat ze het nodig had, mensen om haar heen die haar steunden.
Gisterenavond was ik ook nog even bij Femmy. Zij moest ook geknipt en hun dochter ook. Nadat ik dat gedaan had en aan de koffie zat kreeg ik dit van haar:
Lief he? Ik vind het helemaal leuk, zo'n mooi boek met mandala's om te kleuren. Ik heb in het verleden zelf er ook eens een getekend, die hangt bij ons in de tussenkamer.
Dus als ik de rust kan vinden binnenkort ga ik er eens lekker mee aan de slag. Misschien laat ik dan ook wel zien hoe deze:
Geworden is!
dinsdag 3 januari 2012
Grote schrik.
Zo, daar was ik weer. Na gisteren heel wat uurtjes te hebben gedobberd in het heerlijk warme water sta ik weer met 2 voeten op de koude (helaas) grond.
Want toen we gisteren onze tassen uit de kluisjes haalden kwamen we erachter dat Jan ons alle drie ge- smsd had. Wat zou er aan de hand zijn?? Ik belde hem meteen terug en hij zei: ''Ik ben er zo, dus dan vertel ik het je dan wel''. Nu heb ik zo´n beetje een radar soms, en met dat ik naar de auto liep voelde ik al dat dit iets met z´n moeder te maken had.
En dat klopte dus. Zij kreeg tussen de middag pijn op haar borst, en nadat de huisarts haar onderzocht had liet deze een ambulance komen en werd ze naar het ziekenhuis vervoerd. Gelukkig waren 2 van Jan´s zussen daar ook vrij vlot.
Na een aantal onderzoeken (hart, bloed afnemen) werd er een longfoto gemaakt. En daar zagen ze een plekje op. Jan is al die tijd op de hoogte gehouden door een zwager. Hij had ook nog naar het ziekenhuis kunnen gaan, maar ze mochten maar met één tegelijk bij haar. Anders werd het te druk. Vandaar dat hij besloot af te wachten.
Vanochtend zijn we bij haar langs gegaan. Ze is inmiddels weer thuis. Heeft medicatie gekregen en de pijn is weggetrokken. Volgende week maandag moet ze door de scan en dan hoort ze meer.
Natuurlijk schrikken we hier flink van. Mede omdat Jan´s moeder 14 jaar geleden een knobbeltje uit haar borst heeft laten halen. En het feit dat ze flink rookt maakt ook niet dat je er gerust op bent. Maar meer dan hopen dat het goed is kunnen we nu niet.
We proberen haar als kinderen te steunen en waar het kan praktische zaken voor haar op te lossen. Gelukkig zijn we met 4 stellen dat is wel fijn momenteel. En natuurlijk branden we een kaarsje voor haar!
Want toen we gisteren onze tassen uit de kluisjes haalden kwamen we erachter dat Jan ons alle drie ge- smsd had. Wat zou er aan de hand zijn?? Ik belde hem meteen terug en hij zei: ''Ik ben er zo, dus dan vertel ik het je dan wel''. Nu heb ik zo´n beetje een radar soms, en met dat ik naar de auto liep voelde ik al dat dit iets met z´n moeder te maken had.
En dat klopte dus. Zij kreeg tussen de middag pijn op haar borst, en nadat de huisarts haar onderzocht had liet deze een ambulance komen en werd ze naar het ziekenhuis vervoerd. Gelukkig waren 2 van Jan´s zussen daar ook vrij vlot.
Na een aantal onderzoeken (hart, bloed afnemen) werd er een longfoto gemaakt. En daar zagen ze een plekje op. Jan is al die tijd op de hoogte gehouden door een zwager. Hij had ook nog naar het ziekenhuis kunnen gaan, maar ze mochten maar met één tegelijk bij haar. Anders werd het te druk. Vandaar dat hij besloot af te wachten.
Vanochtend zijn we bij haar langs gegaan. Ze is inmiddels weer thuis. Heeft medicatie gekregen en de pijn is weggetrokken. Volgende week maandag moet ze door de scan en dan hoort ze meer.
Natuurlijk schrikken we hier flink van. Mede omdat Jan´s moeder 14 jaar geleden een knobbeltje uit haar borst heeft laten halen. En het feit dat ze flink rookt maakt ook niet dat je er gerust op bent. Maar meer dan hopen dat het goed is kunnen we nu niet.
We proberen haar als kinderen te steunen en waar het kan praktische zaken voor haar op te lossen. Gelukkig zijn we met 4 stellen dat is wel fijn momenteel. En natuurlijk branden we een kaarsje voor haar!
maandag 2 januari 2012
Ik ben er ff niet...
Vandaag ga ik met Fleur en Mirte heerlijk een middagje en avondje dobberen in het Sanadome:
Jan moet werken, hij heeft late dienst en dat is daar om de hoek. Dus hij brengt, gaat werken en haalt ons nadien weer op. Mooi geregeld lijkt me zo!
Eigenlijk moesten de meisjes hard aan de studie, maar dit moet maar even kunnen tussendoor vinden we zo.... Ontspanning op z´n tijd maakt dat je daarna weer beter kunt presteren. Goede reden tóch?
Jan moet werken, hij heeft late dienst en dat is daar om de hoek. Dus hij brengt, gaat werken en haalt ons nadien weer op. Mooi geregeld lijkt me zo!
Eigenlijk moesten de meisjes hard aan de studie, maar dit moet maar even kunnen tussendoor vinden we zo.... Ontspanning op z´n tijd maakt dat je daarna weer beter kunt presteren. Goede reden tóch?
zondag 1 januari 2012
Een heel nieuw jaar!
En dan, zomaar ineens word je wakker in het nieuwe jaar. Natuurlijk weet je dat ie eraan komt, tenslotte hebben we dat gisteren gevierd. Maar toch. En nu de vraag: ''Wat moet je ermee????'' Kom ik toch nog even terug op die kerstgroet van de collega van Jan. Want daar staan nog een paar oneliners op waar ik van denk dat die een aardige leidraad kunnen zijn voor 2012:
. Waar je passie ligt, daar ligt je weg.
. Verwondering vormt de basis voor alle kennis.
. Na het snoeien van oude berperkingen, bloeien nieuwe inzichten op.
. Elke dag iets leren is kennis, elke dag iets loslaten is wijsheid.
. Pas als je de moed toont je weg te gaan, toont de weg zich aan jou.
En dan komt Loesje nog weer even om de deur kijken, ook deze hangt tussen de anderen op de w.c. deur:
Ik wens jullie allemaal een geweldig nieuwjaar toe. Een jaar waarin je je dromen kunt waarmaken maar ook een jaar vol tevredenheid en liefde met iedereen die je dierbaar is. Maak er wat van!!
. Waar je passie ligt, daar ligt je weg.
. Verwondering vormt de basis voor alle kennis.
. Na het snoeien van oude berperkingen, bloeien nieuwe inzichten op.
. Elke dag iets leren is kennis, elke dag iets loslaten is wijsheid.
. Pas als je de moed toont je weg te gaan, toont de weg zich aan jou.
En dan komt Loesje nog weer even om de deur kijken, ook deze hangt tussen de anderen op de w.c. deur:
Ik wens jullie allemaal een geweldig nieuwjaar toe. Een jaar waarin je je dromen kunt waarmaken maar ook een jaar vol tevredenheid en liefde met iedereen die je dierbaar is. Maak er wat van!!
Abonneren op:
Posts (Atom)