Glimmende schoenen.

Net, tijdens mijn ochtendrondje langs de medeblogsters kwam ik dit blogje tegen. "Oh ja,schoenenpoetsen... "dacht ik toen. Daar krijg ik meteen associaties bij...

Vroeger, bij ons thuis, poetsten wij onze eigen schoenen. Zo lang als ik me kan herinneren. Dat had zo zijn redenen. Mijn moeder kwam van de boerderij. 2 Broers, 1 zus en vader en moeder. Nu weet ik niet precies op welke dag het gebeurde, 't zou maarzo ook op zaterdag kunnen zijn, zondag gingen ze ook elke week naar de kerk nl.

Maar dan werden er rijen schoenen gepoetst. En nu heb ik me laten vertellen dat ze dat nu niet het leukste werkje van de week vond. Dus toen mijn ouders trouwden gaf ze al snel aan mijn vader aan dat er in ieder geval één ding was wat ze niet voor hem deed. Schoenen poetsen.

Ook hier thuis is dat niet anders. Nu moet ik zeggen dat er überhaupt niet vaak borstels en schoensmeer tevoorschijn komt hoor. Alleen als er een feestje is en heel enkel als ik écht denk dat het niet langer kan. 't Is ook niet mijn hobby, dat lees je dan maar weer.

Bij mijn nichtje thuis was het anders. Nichtje is 3 maanden jonger dan ondergetekende, en zij is een heel speciaal nichtje voor mij. Ik knip haar gezin eens in de vijf weken, maar soms komen we ook wel gewoon gezellig bij elkaar. Om bij te kletsen of te eten. Ook vroeger ging ik veel met haar om. Logeren bij haar thuis was dan ook geen uitzondering.

Maar nichtje was het enige meisje thuis. En werd nét iets strenger opgevoed dan ik. Meer van de oude stempel, zal ik het maar noemen. En daar hoorde ook bij dat ze wekelijks schoenen poetste. Dus tijdens een logeerpartij gingen we samen voor deze klus.

De rij schoenen stond voor onze neus. Ik was nog niet zo ervaren met deze klus. Dus kreeg ik de werkschoenen van mijn oom aangeboden om te poetsen. Wat heb ik daar mijn best op gedaan! Zijn reactie vergeet ik nooit meer! Ik liet hem vol trots zijn glimmende werkschoenen zien en hij schoot hartelijk in de lach. "Oh jee, zei ie, wat zal ik nu een bekijks hebben bij mijn collega's!"

Misschien is dat wel de basis geweest van de nonchalance die nu gepaard gaat met deze klus. En het feit dat ik lang niet altijd leren schoeisel koop zal zeker ook mee werken. Zoveel valt er dan niet te poetsen. Ik kocht laatst deze laarzen:

Nog even voor de hak, daar kijk ik nl. altijd eerst naar ; o

'k Was al heel lang op zoek naar deze en zag wel dat ze niet van leer waren, maar de prijs stond me aan. En of ik nu dure koop of niet, ze slijten bij mij echt nét zo hard. Zulke exemplaren in het leer,prachtig hoor maar  da's nu eenmaal voor ons echt buiten het budget...  Alleen, Jan's reactie vond ik iets minder toen ik er -nog steeds helemaal blij- ermee thuis kwam. "Oh" zei ie een beetje laatdunkend, "da's plastic..."Mánnen...

Zondagse knipbeurt.

Oh gets, weet ik weer eens geen onderwerp om over te schrijven... en ik geef mezelf maar totdat Fleur klaar is met douchen. Ik heb beloofd haar daarna te knippen, vandaar.

Fleur is alleen maar te knippen als ze nét haar haar heeft gewassen. Niet dat het anders te vies is hoor, nee, het heeft meer te maken met de dikte van haar haar. Sinds ze een jaar of 3 was heeft ze namelijk een grotere bos haar dan de gemiddelde Nederlander. Zelfs zo'n 2 keer zoveel, schat ik zo in.

Hier was Fleur zo'n jaar of 3.

Da's niet nat te houden tijdens het knippen. Dan ben ik meer met de plantenspuit dan met de schaar bezig en dan duurt het zo lang. Dus hebben we het zo afgesproken. Eerst wassen, dan flink conditioner erin en vervolgens knip ik haar met een grovere kam (en natuurlijk een schaar...) dan normaal.

Ze vindt het op zich niet erg, dat volume. Nou ja, als het een beetje in te dimmen is tenminste. Eerder droeg ze het altijd halflang, de laatste tijd lang in lagen. Maar wel zulke lange lagen dat het vast te zetten is als ze er genoeg van heeft.

Leuk te zien dat ze zo nu en dan de boel zelf eens invlecht. De eerste keer dat ze dat zelf had gedaan haalde ik haar van het station, en eerst herkende ik haar even niet. Maar het stond d'r erg leuk!

En vanavond, vanavond mag er even een stukje af. Niet te veel hoor, net eventjes dat het weer verzorgd is en dat het model niet "kwijtraakt"... Zo eens in de drie á vier maanden doen we dat even. Meestal op zondagavond na het eten. Tijdens Studio Sport, daar hebben wij toch geen ogen naar.

Dus ga ik zo even aan de knip. Zondagswerk is niet sterk hoor ik sommigen denken. Maar dit is voor mij niet echt werken hoor. Meer een gezellig samenzijn met mijn oudste en tussendoor even ervoor zorgen dat mensen zich niet gaan afvragen waarom een dochter van een kapster er zó bij loopt.

En daarna, dan kijken we natuurlijk boer zoekt vrouw. Ben benieuwd wie Martin kiest en voor wie Henk gaat. Wij hebben wel zo onze ideeën, maar of de heren die delen?? Nou, fijne avond en als je gaat kijken, veel plezier!!

21.18...Update... Jaaa, de heren deelden onze ideeën!!

Perfecte feestmaand...

Oh jee, het is alweer november. Dat betekent dat we al behoorlijk op weg zijn naar het einde van het jaar. Met alle bombarie die daarbij hoort. Ik ben er niet van.

Ja, ik vind het sfeertje heel leuk, dat wel. Met sinterklaas lekker gevulde speculaas bakken en dan héél misschien nog een klein aardigheidje kopen voor wie je lief is. Leuk! De jaren van heel veel cadeaus en de daarbij horende inkoopstress zijn hier gelukkig achter de rug.

En dan kerst. Natuurlijk wordt er bij de buurman weer een boom gehaald:

Foto van vorig jaar, met de kruiwagen vervoert Jan de boom...

Hier schreef ik daarover, dat slaan we echt niet over. En natuurlijk ga ik kaartjes schrijven. Ik trek me er niets van aan dat lang niet iedereen dat meer doet. Ik vind het leuk, dus dan doe ik dat gewoon.

Ook versier ik het huis met een zelfgemaakte krans, en eten we kerstkransjes en een zelfgemaakte stol:

(Klik hier voor het recept). Zoals elk jaar. Maar ik ben een beetje allergisch voor het feit dat het leuk móet zijn op eerste en tweede kerstdag. Leuk als in veel eten en het perfecte plaatje wat je tegenkomt in tijdschriften. Brrr....

Jan vroeg een poosje geleden of ik het erg zou vinden als hij gaat werken met de kerst. Dat levert ons dubbel geld op en dubbele tijd. Geld is altijd prettig, de kosten rijzen met de studerende kinderen de pan uit. De tijd kunnen we dan misschien weer op andere dagen tijdens de kerstvakantie kunnen besteden. Fleur kwam vorige week met de mededeling dat ze erover dacht recreatiewerk te gaan doen in de eerste week van de kerstvakantie. Of ik daar bezwaar tegen had...

Nee hoor. Ga je gang. Ik heb het écht niet nodig om een perfecte kerst te hebben. Wij leven ons leventje gewoon door op dezelfde manier als we altijd doen. Misschien pakken Mirte, Jan en ik nog een filmpje, misschien kijken we die gewoon thuis onder het genot van zelfgemaakte popcorn. Leuk toch? Lekker met een boek op de bank of wat knutselen of bakken...  Ach, 't is al lekker als er niets hoeft.

Genieten van de stilte en misschien nog wel een lekkere boswandeling met Tukker maken. Als het mag in de sneeuw? Ik hoop het. We zien wel. Voor mij is het al snel perfect. 't Is maar hoe je het bekijkt!

Knutsel de frutsel...

Met dat Jan in de gang bezig is met de deur, hou ik tijd over. Nou ja, over, ´t komt er meer op neer dat ik morgen, als Jan weer naar z´n werk gaat, het werk nog moet inhalen.

Stoffen, schoonmaken en stofzuigen, daar ga ik me dan maar eens op storten. Vandaag hield ik me bezig met wat creatieve projectjes. Eerst maar eens nog een zeepketting. Besteld door mijn nicht:

Als je mee leest, hij komt snel je kant op, hoor!

Toen had ik nog dit:

Dat heb je met die boswandelingen, je raapt eens wat...

En deze, een kleintje:

Lijmpistool aan, en na een uurtje plakken had ik dit resultaat:

Ook zag ik bij Jente op haar blog nog zo'n leuk item langs komen over het zelf maken van enveloppen. Er lag nog een scrappblok, ooit eens bij de A.ction gekocht in de kast en daar maakte ik deze mee:

Het idee vond ik zó leuk dat ik de creatieve kriebels ervan kreeg. Zo kwam ik nog een luieradvertentie tegen, en die leidde tot dit unieke exemplaar:

Grappig toch? Zo zie je maar, met een beetje tijd over en veel inspiratie komt er toch weer wat leuks uit je handen. Moeilijk?? Nee hoor! Fijn weekend!!

Ouwe deur...

Jan is deze week nogal veel thuis. De laatste nachtdienst van de laatste cyclus werd ingeruild voor een hele late. Van een uur of 4 tot middernacht. Er was een storing en "men" vond het handig dat Jan eerder begon. Nou, Jan zelf ook. Dat levert hem dan een extra vrije dag op. Dat komt doordat hij dan niet hoeft te slapen de eerste dag van het "weekend".

Dus heeft ie van dinsdag tot en met vrijdag vrij. Leuk hoor, maar ik ben er zo eentje van me aanpassen aan zijn werkzaamheden. Dus informeerde ik eens voorzichtig wat en of ie iets gepland had. (Handig te weten of poetsen wel zin heeft...).  Maar er was dus een planning.

We kochten in het begin van de week een nieuwe verjaardagskalender. En dat leidde tot eerst een nieuwe deur plaatsen in het toilet, kan die kalender daaraan hangen... Zoiets onlogisch kom je alleen hier in huis tegen. Hoe dat zit?

Nou, we bouwen járen geleden een stuk bij dit huis aan. En in dat gedeelte kwamen badkamer en toilet. Badkamer zat eerst boven, nou ja dat inpandige waskamertje mocht die naam eigenlijk niet hebben. En er kon  een slaapkamer extra gerealiseerd worden voor Fleur, die sliep toen nog bij haar zusje op één kamer, dus reden genoeg voor een badkamer beneden.

We hadden al een toilet in het achterhuis. Met een afgetimmerde deur. Zo'n plaat op een oude deur vraagt om eraf gesloopt te worden. En já, er kwam een best leuke deur onder vandaan. In de tinten ossenbloedrood met okergeel, helemaal leuk. En ook nog een retro raampje er bovenin. Top toch?

Jan kocht 2 dezelfde deuren voor badkamer en toilet. Nieuw maar wel in oude stijl. Mooi. Alleen, de deur van het toilet bleef in de schuur hangen (nou ja, staan...). Zo'n 7 jaar lang : o Tot deze week...

Ineens gaf Jan het aan de oude deur zat te zijn. Het geval was vol geplakt met allerlei plaksels van quotes, collums en strips. Allemaal schrijfsels die slaan op ons gezin of één gezinslid in het bijzonder. Die plaksels begonnen een beetje los te laten. Vaak ging ik met verjaardagen en dus visite in het verschiet eens rond met een rol plakband en ach, dan kon het wel weer eventjes...

Ik vond het eigenlijk ook niet leuk meer. Dus ik was verrast dat Jan in actie ging komen. "Alleen", zei ie, "Het kán zijn dat de deur een beetje krom getrokken is van in de schuur staan". "Nou ja, dan draaien we hem gewoon toch nog even om voor een paar jaartjes?" Mijn antwoord was dat ik een blogje zag aankomen...

Dat poetsen? Nou ja, dat komt in het weekend wel weer. Gisteren pakte ik de keukenkastjes,de koelkast en de kelder aan. Ach, zo komen die dingen ook weer eens aan de beurt : )

P.s. We hebben dus een oude deur te geef. Voor de liefhebber.  Hopelijk heb je er nét zoveel plezier aan als wij hadden! Mail me als je belangstelling hebt op seealadybird@gmail.com!