Bestel maar...

Ik liet jullie zondag de guirlande zien die ik voor mijn ouders maakte. Inspiratie opgedaan in de supermarkt en toen aan de slag. Nog even weten hoe ie er ook alweer uit zag? Nou zo:

Ze vonden hem heel erg leuk. En ik vond het ook erg leuk om zoiets te maken. Zo leuk dat ik bedacht om in het laatste zinnetje van het berichtje duidelijk te maken dat ik best nog in herhaling wilde. En daar kreeg ik reactie op! Dus ging ik nogmaals aan de slag. 2 guirlandes maakte ik. Die leken veel op de guirlande hierboven, alleen het potje met pindakaas maakte ik dit keer anders vast. Liggend erbovenop. Ideetje nadat Trijnie mij vroeg hoe de vogels hier toch bij moesten komen. Ja zo zie je maar wat een beetje feed-back van lezers al niet voor je kan doen : )

Ook maakte ik 2 kransen op bestelling. Wel 2 verschillende, het is immers leuker, zo een beetje afwisseling tijdens het maken. Op eentje verdeelde ik het vogelvoer, deze kan daardoor ook liggend gebruikt worden, op een tuintafel bijvoorbeeld:

En eentje waarbij ik het voer een beetje meer onderin schikte, ook leuk. Kijk maar:

En toen... toen had ik er nog geen genoeg van. En leek het me wel leuk zelf ook zo'n krans aan de luiken voor het huis te maken. De vogeltjes van voer waren helaas op, maar ik had nog wel ergens, ver verstopt in de knutselkast, een houten vogeltje liggen. Fröbelde fröbel dus en dit is het resultaat:

Hij hangt er nu een dag en er wordt volop van gegeten. Zelfs van de pindakaas, leuk toch? Enneh oh ja, mag je nu toch zelf ook nog zin aan zo'n decoratie hebben, ik heb er nog steeds niet genoeg van hoor. De kosten? Nou, zoals ik jullie al vertelde, 8 euro voor de spulletjes, en zelf ben ik er zo'n drie kwartier mee bezig. Dus 15 euro per stuk (krans of guirlande) lijkt mij geen onredelijke prijs. Ik hoor het wel als ik weer aan de slag moet ; )

Gratis schoenen.

Ik ben van de niet-te-dure schoenen. Ook laarzen kocht ik het liefst zo in de prijsklasse van tot de 50 euro, alleen Jan was daar minder blij mee. Vooral als ik ze 's avonds, na een dagje erop gelopen te hebben, uit deed, als je snapt wat ik bedoel. Nou, laat ik het er maar op houden dat het dan geen kwaad kon dat er een dekentje over die voeten ging :o

Leren laarzen moesten het dus worden deze keer. In september ging ik op jacht en ik meende de goeie te hebben zien staan. Flink afgeprijsd, dacht ik. Ik sleepte Jan mee naar de winkel en enthousiast paste ik het paar nog eens. Mooie leerkleurige laarzen met een flinke hoge maar ook stevige hak. Precies wat ik zocht. Net zo enthousiast liep ik ermee naar de kassa. En daar... daar kwam ik er tot mijn grote schrik achter dat deze nou net niet afgeprijsd waren. (Een aantal andere wel, vandaar...).

Pfff... 110 euro. Nou, het was goed dat Jan erbij was, ik weet zeker dat ik ze anders niet mee naar huis genomen had. Maar wat was ik er blij mee. Vanaf dat ik ze kocht tot vandaag aan toe heb ik ze gedragen. Zo goed als dagelijks. Met heel veel plezier. Zo veel dat ik er zelfs over gedacht heb een paar reserve te kopen. Helemaal toen ik vorige week zag dat dezelfde laarzen voor de helft van de prijs in de winkel stonden.

Maar natuurlijk vond Jan dat onzin. Jaaa, ik ook wel, maar stel je nu voor dat deze het zouden begeven... "Hoezo?" riep Jan nog. "Er mankeert toch helemaal niets aan??" En daar had ie ook gelijk aan. Tot vanochtend. Vanochtend namen we Tukker maar weer eens aan de lange lijn om met hem een flink stuk te gaan wandelen. En doe ik anders altijd andere laarzen aan op zo'n moment, deze keer bedacht ik me dat dat waarschijnlijk niet zo nodig was.

Het had gevroren. En het was dus een beetje glad. We liepen van het pad af om langs een beekje verder te gaan. Mezelf nog druk makend over het feit dat Tukker misschien wel een duik zou willen nemen schoot ik weg met mijn voet. Ik keek naar mijn hak en toen... toen lag ie er bijna af!

Oei. "Zou dat nog gemaakt kunnen worden denk je?" was mijn eerste logische vraag aan Jan. Ja, logisch, want hij is een zoon van een schoenmaker en zodoende kan hij daar vaak wel een zinnig antwoord op geven. "Zou je daar niet gewoon mee terug gaan naar de winkel?" was zijn antwoord. Zo gezegd zo gedaan.

Naar huis gestrompeld, bon opgezocht, groene autootje ijsvrij gemaakt en daar gingen we. Bij de winkel aangekomen liet ik de schade aan de winkeljuffrouw zien. "Oh, in september al gekocht" was haar reactie. Ja, daar was ik al bang voor... Dus ik probeerde de situatie nog te redden door te vertellen dat ik er best heel zuinig op geweest was. Na inspectie, ook van de andere hak, kwam ze zelf ook tot die conclusie.

"U mag nieuwe uitzoeken" was het verlossende antwoord. Ik liep de winkel in en ja hoor, dezelfde stonden er nog! Binnen een minuutje was ik weer bij de kassa. "Mooi dat ze er waren, ze zijn alleen wel afgeprijsd. U krijgt voor de andere 55 euro een tegoedbon. Of wilt U nog even verder kijken nu?"

Nou, dat liet ik me geen 2 keer zeggen! Ik zocht nog 2 paar pumps uit en met bijbetaling van 5 euro mocht ik de winkel verlaten. Een paar zwarte (altijd handig) en een paar lichte voorjaarspumps. Die blijven staan tot het weer zich ervoor leent. Goh... heerlijk zeg. Zo komt mevr. Splinter door de winter ;))

Mijn nieuwe aanwinsten, gefotografeerd van de kant waar ik ze altijd het eerst bekijk ik de winkel. Want een goed hak, da's mijn belangrijkste voorwaarde : )

Zielig.

Toch best wel gek... we hebben het hier thuis momenteel heel erg naar ons zin.

Als ik eens ergens langs kom krijg ik met een medelijdende blik vaak de vraag:" Gaat het een beetje met jullie?" Alsof verwacht wordt van ons dat we helemaal in zak en as zitten. Nu is dat natuurlijk niet zo vreemd, deze vraag, maar helaas... ik moet de mensen dan vaak "teleur stellen".

Het gaat eigenlijk heel lekker, ondanks het feit dat Jan zijn baan kwijt is. Ja natuurlijk... hij kijkt uit naar nieuw werk. Want dat is wat we toch wel graag zouden willen. Gewoon weer een regelmaat, en daar hoort werk ook bij. Maar voor nu... voor nu vermaken wij ons prima!

plaatje van www.

Jan is een kast voor Jan Junior aan het maken. Of eigenlijk... vermaken. We haalden ooit een boekenkast op via zo'n gratis af te halen site op het grote www. Die kast stond een tijd in Junior's kamer, maar mooi... nee dat was ie eigenlijk niet.

Laatst, toen Jan, Jan en ondergetekende aan het avondeten zaten, brainstormden we een beetje over de mogelijkheden met de kast. Ik opperde om de planken eruit te halen en die onder elkaar aan de muur te maken. Jan Senior bedacht zich dat het misschien wel handig was om er een soort kist voor onder zoonlief's bed van te maken. En zoonlief zelf... die zei eigenlijk niet zoveel.

Tot een paar dagen later. Junior kwam 's avonds beneden met zijn laptop. Hij had mij verteld dat ze op school een filmpje moesten maken, en tot zijn grote schrik mocht hij de hoofdrol spelen. Hij is net zijn moeder, laten we het er maar op houden dat wij niet zo ijdel zijn dat we er dol op zijn onszelf tegen te komen op foto of film. Maar goed... hij gaf toe en op mijn aandringen mocht ik dan toch het filmpje bekijken. Leuk!

Toen ik het bekeken had ging ik met de laptop richting zijn vader. Ik dacht dat hij ook aan hem het eindresultaat van de filmopdracht ging laten zien maar nee... er kwam wat anders in beeld. Een compleet uitgewerkt ontwerp van de kast! Een kledingkast. Met hang- en leg gedeelte en onderin plaats voor zijn schoenen. In 3D. Hoe leuk was dat!

Dus Jan ging aan de slag en op de poten na is ie af. Nu, as I write, wordt daar hard aan geklust in de schuur.

Ook wandelen wij heel wat af met de hond. Jan heeft zijn mountainbike weer uit de schuur gehaald, ook dat. En hij reed er ook nog een -iets te ver- eind op. Heeft ie trouwens wel spierpijn van nu.. En, zoals ik al schreef, ook mijn groene autootje werd door hem onder handen genomen. Tel daar de sollicitatiecursus die ie gevolgd heeft en de bemiddeling waar hij nu middenin zit bij op en je kan zeggen dat hij zich absoluut niet verveelt.

Ik heb n.a.v. het vorige blogje een bestelling opgekregen van 2 guirlandes en 2 kransen met vogelvoer in dezelfde stijl. De spullen liggen inmiddels klaar om verwerkt te worden, daar zijn we gisteren voor op pad geweest. Heerlijk fröbelen dus weer. Aan mij goed besteed!

Dus nee, wij zijn niet zielig of depressief. Natuurlijk hopen we dat Jan's zoektocht naar nieuw werk snel resultaat heeft, maar tot dan genieten we er maar van. Iemand bezwaar ; )

Kadootje binnen het budget.

Jullie hadden nog iets van mij tegoed. Ik zou nog laten zien wat ik gisteren aan mijn ouders gaf. Nou, dat zit zo:

Mijn ouders zijn echt vogelliefhebbers. Nee, ze houden ze niet zelf, maar hun tuin is een paradijs voor mussen, mezen, merels en duiven. Er wordt veel gevoerd en ze genieten volop van de bezoekers die daar op af komen. Er is zelfs een boekje in huis, waar zo nu en dan eens opgezocht kan worden wie er nu weer in de tuin neergestreken is.

Ik kwam van de week in de plaatselijke supermarkt. En daar, daar zag ik een leuke guirlande. Met vogelvoer. Enthousiast keek ik nog eens goed, en ook op het prijskaartje. Nou, daar schrok ik van. Best duur, en hoewel ik mijn ouders echt wat gun, dat was me momenteel toch te gek. Maar het idee, dat was geboren!

We kochten een strokrans, en Jan maakte daar een guirlande-vorm van. Mos, dat had ik nog op de schuur liggen, bedacht ik me. Maar na een paar dagen drogen, op de vloerverwarming in de badkamer, was het nog kliedernat. Op naar de bloemist dus maar. Gelukkig hadden die mos, en ik kon voor een klein prijsje ook een kleinere hoeveelheid krijgen.

Het mos werd om de vorm gewikkeld met binddraad, en met krammen zette ik zakjes pinda's en vetbolletjes vast. En toen... een paar dennenappels, een vogeltje van voer en een heel klein potje pindakaas deden goed dienst. Jan werkte het af met touw. Hij zette het touw heel stevig vast met behulp van ijzerdraad. Klaar!

De guirlande werd in het ligbad geparkeerd en gisteren ging ie in de achterbak van mijn (inmiddels weer goedgekeurde... jippie!) groene autootje.

Het werd leuk ontvangen. En ik? Ik was ook blij met mijn persoonlijke, maar ruimschoots binnen het budget vallende (zo'n euro of 8 inkoop rekende ik uit) kadootje. Allemaal dus blij! Nog even zien? Nou, kijk, hier!

Woon je nou dichtbij, en denk je: "Oh, die wil ik ook!" Ik wil met plezier nog een keer voor je aan de slag hoor. Zeg het maar!

Gisteren en eergisteren...

 .Maakte ik stroopwafels, maar daar had ik al over geschreven.

. Ging ik onverwacht naar de film "Soof"... een echte aanrader, 'k heb genoten! Voorproefje? (Onderaan dit berichtje, ik ben nu eenmaal niet handiger op de computer.).

.Maakte ik samen met Jan en Tukker maar weer eens een flinke wandeling in het bos. Heerlijk!

. Maakte ik ook nog wat anders. Een cadeautje voor mijn ouders, die waren gisteren 54 jaar getrouwd. Ze vieren het zaterdag. Wat ik maakte? Tsja... ze lezen hier mee, dus dat laat ik maandag zien, goed?

. Werd mijn autootje gekeurd. Hij kwam er helaas net niet helemaal door. Toch wel handig dat Jan ook auto's kan repareren . Vanmiddag en vanavond ontfermd hij zich over mijn bolide ; )

.Vlogen de dagen voorbij. Kan je soms zo hebben. Veel plannen, maar weinig resultaat. Dus...

Dat was een korte samenvatting van de afgelopen dagen. En vandaag? Vandaag  ga  ik maar eens flink aan de poets. Ik heb er zin in! Maar eerst nog even... Filmpje!