Vrijdag de dertiende....

Dat was het echt gisteren. Het begon ´s ochtends om 6 uur al. Ik werd wakker met een schreeuwende hoofdpijn. Anders kan ik het niet omschrijven. Jan wakker gemaakt en gevraagd om een tablet. Ik slik een aantal jaren nu tabletten tegen migraine en die helpen goed. Moet wel zeggen dat ik gisterenochtend na een uur nog een heb genomen. Toen begon de pijn een beetje af te zwakken.

Uit bed gestrompeld en op naar de ontbijttafel. Na het eten op eieren verder lopen. Als ik heel rustig aan doe lukt het. De medicijnen halen alleen de pijn weg. Er blijft een verdoofd en opgezet gezicht over en dufheid. Gelukkig had ik geen plannen buitenshuis.

´s Middags een uur geslapen nog. Daarna gaat het redelijk. Om een uur of 4 belt Jan´s zusje. Zij ging vandaag mee met Jan´s moeder. Voor de uitslag van de scan van maandag.

Slecht nieuws. Er zit een plek op de linker long en het is zeker kanker. Volgens de arts geen twijfel mogelijk. Maar verder kan ze er nog geen zinnig woord over zeggen. Maandag een punctie en wachten op een belletje van het ziekenhuis wanneer ze voor een Pet-scan kan.

Het enige wat we op het moment kunnen is afwachten. Het kan nog alle kanten op. Dus dat doen we dan maar weer. Jan´s moeder gaf nog wel aan dat ze het al aan zag komen. Wij ook. Maar dat maakt het feit er niet anders om.

Nu zit ik op de bank dit te schrijven Zaterdagochtend 11 uur. Jan´s zusje kwam nog even langs alles nog eens te vertellen. Zij woont in het hoge noorden en is nu weer op weg naar huis. Mijn hoofdpijn is redelijk onder controle. Met tablet gaat het prima. Vanmiddag even naar Jan´s moeder toe.

´t Is altijd maar afwachten wat het leven je brengt. Nu nog de kunst verstaan hoe je er dan mee om gaat...

Doolhof....

Gisterenavond zei ik tegen Fleur: "Als je naar bed wilt, moet je de deur in van je slaapkamer en dan rechtsaf, daar staat je bed..". Was wel nodig deze aanwijzing, want zo langzamerhand is haar kamer veranderd in een doolhof. Dozen met spullen, een printer, lijsten, een bureau vol met kopjes, soepkommen, bordjes enz. enz...

Ook was het beneden in de hal tot vanochtend zeer vol. Wat dacht je van een extra kastje, een bed en een stoel? Is niet gek dat je je dan regelmatig stoot als je de bocht door gaat richting kamer..  Maar gisterenavond kwam daar verbetering in. Black Moose ( Jan's Volvo) werd volgepakt met al deze dingen. Toch handig als vader in dezelfde stad werkt als waar dochter haar kamer heeft!

Vanmiddag heeft Jan late dienst. En Fleur moet tot 12 uur naar school. Jan vertrok om half 11 naar Nijmegen en Fleur komt dan ook naar haar kamer na de les. Kunnen ze samen het bed opzetten en de kast en stoel alvast even op de plek zetten.

plaatje van www.

Volgende week volgt dan de rest. In het weekend gaan we het een en ander uitzoeken. De dozen met serviesgoed die ik overhield na het opruimen van kasten moeten nog uitgebreid geïnspecteerd worden en dan gaat het een mee naar de kamer en voor de rest... we komen langs de kringloop op weg naar de kamer, duzz....

Eind van de week wordt het dan tijd voor het echte inrichten en natuurlijk de boodschappen. Gaan we samen halen met de hulp van mijn portemonnee. Kan ze er even tegen voordat ze zelf de knip moet gaan trekken.

Er staat ons dus een actieve week te wachten. Maar het lijkt me heel erg leuk om haar te helpen. Vooral omdat ik het zelf ook heerlijk vond op kamers te wonen. Je beleeft het dan toch weer een beetje opnieuw. Want wat is er nu leuker dan met 5 andere meiden op jezelf te wonen als je 19 bent? En dan ook nog in de buurt van 3 klasgenoten/vriendinnen.....

Maarreh... met die lege hal weet Mirte wel raad.. zij heeft het bed van de vorige bewoonster van de kamer van Fleur overgenomen. Zij gaat namelijk ook op kamers. Maar dat duurt gelukkig nog even. Volgend schooljaar... 1 Tegelijk graag, kan ik net handelen....

Stil.

´t Was een beetje stil in mij de afgelopen dagen. Gisteren en eergisteren had ik er niet zo´n zin meer in. Waarin? Ja, nou gewoon even niet meer. En dan ook niet in bloggen.

Beviel me uiteindelijk ook nog wel goed hoor. Zondag las ik een boek en wandelden we met de hond. Gisteren begon ik in het boek van Kanjerguusje. Lag er al even maar ik kwam er niet aan toe. Nu heb ik eenmaal een begin gemaakt en dan loopt het meestal wel.

plaatje van www.

Er is hier veel gebeurt de laatste tijd. 2 Sterfgevallen in de familie, mijn schoonmoeder die gisteren door de scan ging, zij krijgt vrijdag uitslag, en dan nog de verandering op Jan´s werk en Fleur die het huis uit gaat. Normaal handel ik dat wel, maar nu was het allemaal even veel geworden. Tijd om de handrem aan te trekken.

´k Merk dat ik bloggen heel leuk vind, maar het kost natuurlijk tijd. Bedenken wat ik schrijven en opruimen ga, opruimen,  2 berichtjes op een dag blogland in sturen en dan natuurlijk jullie verhalen lezen en soms ook reageren. En als dan thuis even wat meer tijd nodig is voor andere dingen, wordt het soms lastig.

Nu speelt het door mijn hoofd de laptop eens wat vaker uit te zetten. En daardoor ook rust te vinden om andere dingen te doen die ik leuk vind. Of, zoals iemand laatst zo verhelderend zei, rust te vinden door leuke dingen te doen. Maar bij mij duurt het altijd even voor ik de boel op een rijtje heb in m´n hoofd. De goeie dingen vallen me vaak in als ik de tijd neem voor beslissingen. Dus dat neem ik dan maar. Fijne dag allemaal!!

Daar komen de schilders!!

Vandaag gingen Jan en Jan naar Fleur's kamer. Leek het eerst nog dat het erg meeviel hoe wit de muren waren, toen de meubels van de vorige bewoonster eruit waren niet meer.. (hoe cliche.). Dus gingen de heren met rollers en een emmer muurverf op pad. Ook namen ze meteen matrassen, een dekbed en een hoofdkussen mee. Die konden ze daar wel kwijt in de kast op de gang.

Fleur heeft best geluk met deze kamer. Op zich is ie niet groot, 9 vierkante meters... maar ze heeft wel een ingebouwde kast en nog een vrijstaande kast op de gang, net om de deur. Dus dat scheelt al best veel ruimte. En dan kan ze ook nog gebruik maken van vele faciliteiten... als daar is:

Een wasmachine (jaaa... vindt mamma helemaal niet errug hoor..), twee combimagnetrons, een vriezer, een vaatwasser en zelfs een ligbad hebben de dames tot hun beschikking! Kon slechter, dacht ik zo!

Ook ligt er nog een goed laminaatje op de vloer in haar kamer, scheelt toch ook al weer.. Het enige waar het Fleur momenteel aan ontbreekt is tijd om te verhuizen.. maar dat komt goed. Nu is ze nog even volop voor school bezig maar week 3 en 4 van dit jaar komt er tijd in zicht. Dus dan zien we verder....

Voorlopig is het even een doolhof van spullen hier in huis. een bed, een stoel, een kastje en kratten met spullen, die eerst nog moeten uitgezocht worden... Maar als het eenmaal klaar is ben ik bang dat ik het hier knap leeg ga vinden. Door de ruimte maar zeker ook doordat haar stem die ruimte veel minder zal vullen...

Maar goed... de muren zijn fris wit geschilderd, mede door Jr. (voor het eerst in de weer met een roller, en het ging prima!).  Jan heeft er op mijn verzoek een foto van gemaakt. Helaas heeft hij z'n telefoon net meegenomen toen hij ff weg moest. Dus die komt z.s.m..... wordt vervolgd!

Half acht bijna... en daar komt een schilderende Jr...

alsof ie nooit anders doet.....

Luchen deden ze bij de Mac-drive....  Daar kwamen de vogeltjes ook op de patat af..

Grappig hè? Natuurlijk krijgen jullie nog foto's te zien als Fleur alles klaar is. 'k Heb net haar toestemming gevraagd en gekregen!

Familiereunie....

Vandaag was een rare dag. Zoals ik gisteren al schreef is ons jaar niet goed begonnen. En één van de nare dingen die we meemaakten was het sterven van mijn tante. Vanmiddag hadden we de crematie van haar.

Mooie herinneringen heb ik aan de logeerpartijtjes bij haar thuis. Ze had 4 kinderen, en het jongste meisje was 3 jaar ouder dan ik. Dus daar logeerden mijn zus (2 jaar ouder) en ik veel. In dit logje zie je daar nog een foto van.

Ik schreef daar al, hoe fijn het er op de pluk- en sorteerdagen was als kind. Ze hadden een appelboomgaard en we hielpen dan altijd met de hele familie daar. Maar ook het feit dat ze vlak bij de IJssel woonden en heerlijk buitenaf, hielpen mee aan een vrijheidsgevoel tijdens de dagen daar.

Altijd waren we er buiten. Struinen door de uiterwaarden. Ooit, kan ik me herinneren waren we een jonge kat kwijt. De hele dag zochten we met z'n drietjes, maar nergens was ie te vinden. Tot we naar huis liepen. Ineens liep het kleintje mauwend achter ons aan!

Ook maakten we kennis met hele andere aspecten van het buitenleven. Zoals toen tante een kip slachtte. Dat hadden wij nog nooit meegemaakt. En ik moet zeggen dat de schrik heel erg groot was toen de kip letterlijk zonder kop in het rond liep! Mijn zus en ik zien het nog zo voor ons. De rest van de familie daar lag in een deuk, ik kan er tot op de dag van vandaag nog niet echt om lachen, maar ja... 't is maar wat je gewend bent...

Maar vandaag namen we afscheid van tante. Moeilijk natuurlijk, maar ook mooi om nichten en neven weer eens te zien. Zelfs nichten en neef van vaders kant. Bij mij doet het feit zich voor dat oudste nicht van vaders kant getrouwd is met oudste neef van moeders kant. Leerden elkaar kennen op het 12 eneenhalf huwelijksfeest van mijn ouders, die allebei jongsten waren van de fam... Mooi he?

Dus het kijk- en vergelijk was natuurlijk niet van de lucht. Goh zeg, wat lijkt die op... en is dat nou een dochter van... heerlijk is dat. Dat vonden wij niet alleen, want toen ik nicht een hand ging geven voor het naar huis gaan sprak zij uit hoe veel ik volgens hen op mijn moeder ga lijken..

Eigenlijk is het jammer dat je elkaar vooral nog ziet bij dit soort gelegenheden. En dan speelt wel even het idee om eens zomaar met elkaar af te spreken. Of het er van komt, ik betwijfel het, maar leuk zou het zeker zijn!!