zondag 24 maart 2013

Jeugdherinneringen...

Grappig is dat.. lees ik vanochtend de nieuwe berichtjes door die in mijn "leukomtelezenlijst"  staan, hiernaast, en dan kom ik dit berichtje tegen.

Dat bracht me meteen weer terug in mijn jeugd. Mijn zus en ik hadden ook cavia's. Ieder eentje, en aangezien het twee vrouwtjes waren, zaten ze gezellig bij elkaar in een hok. En gezellig hadden ze het!

Mijn buurjongen, die nu trouwens al jaren mijn zwager is, hij trouwde Jan's oudste zus, kwam op een dag bij ons de keuken in met de mededeling dat er wel heel veel cavia's in het hokje zaten. 6, om precies te zijn!

Het bleek achteraf dat de cavia van mijn zusje een toch net ander geslacht had dan we eerst dachten! En ik was daardoor ineens 4 cavia's rijker! Leuk zeg! Hier zie je nog een fotootje van de vier kleintjes met hun baasje erbij:




Prachtig vond ik ze, dat kun je wel zien aan mijn gezicht! Maar natuurlijk konden we ze niet allemaal houden. Ze zullen vast een goed plekje hebben gekregen ergens anders, eerlijk gezegd kan ik me dat niet meer herinneren... Wel herinner ik me nog iets anders als ik zo naar deze foto kijk... de hekel aan het korte koppie dat ik daar had!

Mijn ouders lieten mijn haar altijd flink kort knippen. Was "netjes" vonden ze. En ach, het paste natuurlijk ook wel een beetje in het tijdsbeeld, dat wel. Maar ik was altijd jaloers... jaloers op meisjes die er echt uitzagen als meisjes. Met lang haar! En ik kon het dan ook niet laten om te checken of het haar al een beetje snel groeide. Hier is daar het bewijs van:




Ik denk dat dit alles echt meegespeeld heeft met de beslissing kapster te worden. En ook met het feit dat mijn dochters nooit kort haar gehad hebben. En nog niet! Maar.. als ze dat perse zouden willen, ben ik de laatste die dat tegenhoudt hoor. Want  de "klant" is nog altijd koning!

17 opmerkingen:

  1. Hoi Trudy,
    Wat ontzettend leuk zeg, die 'oude' plaatjes en je kunt inderdaad wel zien dat je gek was op je cavia's. En dat korte koppie, zo schattig...
    Mijn meiden hebben ook alletwee altijd lang haar gehad en nog steeds... Ze denken er volgens mij niet aan om het af te laten knippen...
    Ik wens je een heel fijne zondag,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh wat een enige foto! Was je niet bang dat ze van de schommel vielen??

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De schommel hing heel stil hoor, en mijn ouders kennende stond er vast eentje heel dicht bij, klaar om in te grijpen ;))

      Verwijderen
  3. Wat een leuke foto"s ! Cavia"s hebben wij ook gehad, kwamen er ook achter dat anna eigenlijk geen anna was...
    Ik had zelf als kind , haar tot op mijn billen! Wat was ik blij dat ik op een dag het eraf mocht laten knippen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo zie je maar, de een had teveel, en de ander te weinig ;)

      Verwijderen
  4. Heerlijk die nostalgische plaatjes. En lekker even mijmeren over 'vroeger'..

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh-een super leuk herkenbaar blogje. Ik herken het kapsel en de cavia's. Echt geweldig-toch had het wat-die tijd. Onmogelijk te vergelijken met NU. Fijne zondag en alvast een goede week gewenst-xxx-Sil

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mijn vriendinnetje had altijd van dat korte haar, ik had het tot op de schouders....vonden mijn ouders veel mooier en ik ook :)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Leuk,je foto's van toen je klein was.
    Ik heb trouwens als kind meestal lang haar gehad.
    Even zijn ze kort geweest en oh,wat had ik daar een hekel aan.
    Dus ik kan me goed indenken,dat jij je haar langer stond te kijken.

    Groetjes Ans

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Haha Leuk verhaal, Ik weet nog nu ik zo erover nadenk, dat onze cavia dood is gegaan van de stress omdat mijn oudste op jonge leeftijd haar meegenomen had naar school voor een spreekbeurt. Van opname tot dwangvoeding en nog niet gered. Het kostte me toen wel 10 nieuwe cavia's. haha. Fijne avond. groetjes Paula

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Leuk verhaal! Ik moest altijd naar dezelfde kapper als mijn broertje; een herenkapper en tot een jaar of 8 was het net zo kort als jouw kapsel. Toen mocht ik het eindelijk lang laten groeien, maar mijn moeder had niets met leuk je haar vlechten of iets dergelijks. Ik heb de schade ingehaald bij mijn zusjes; invlechten, staartjes, knotjes :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn oom was herenkapper, en wij werden daar ook nog wel eens geknipt. Of mijn vader knipte mijn ponny :(

      Verwijderen
  10. Ha wat een herkenning. Dat hadden wij met onze konijnen. Dat bleken ook geen twee vrouwtjes te zijn. Ze kregen twee nesten met zeven jongen!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. leuk die oude foto's! en een sappig verhaaltje erbij maakt het compleet. graag gelezen Trudy ♥! heb ook nog zo'n kort koppie gehad ☺ !

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Cavia en rattenkopje heb ik ook gehad.
    Bijna 13 jaar geleden kregen we 2 poezendames, davhten we. Na de aanschaf zag mijn vader dat een van de zusjes klootjes had :-) . Ik heb ze toen zo spoedig mogelijk laten 'helpen'.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. En ze maken nu hun eigen keuzes, dus knip jij niet, dan doet een ander het wel even voor ze...
    Sommige dingen blijven je bij hè. Zo had ik altijd blauwe kleren aan, die oude van m'n zus. Doe ik hier alleen als ze willen. En absoluut geen blauw!

    BeantwoordenVerwijderen

Hé leuk, een reactie! Ben zó benieuwd wat je gaat schrijven...