zaterdag 7 april 2012

Gids.

En dan staat er bij 7 april het woord "gids" bij de blog van heldenreis.nl. Dan moeten nog even de radartjes gaan draaien bij mij. Waar denk ik dan aan bij dit woord? Wat komt er het eerst in me op?

Zoals jullie weten ben ik moeder. Van 3 kinderen, die me heel erg lief zijn, dat moge duidelijk zijn na al die schrijfsels hier op mijn blog over hen. Ik ben ook op de eerste plaats moeder. Sterker nog, ik zou niet zo goed hebben geweten wat ik had gemoeten als me dit geluk niet ten deel was gevallen.

Ben niet zo'n carriëremens, eerlijk gezegd. En al helemaal niet als kapster. 'k Heb dit beroep wel met plezier uitgeoefend hoor, maar om daar nou mijn levenswerk van te maken... nee. Dan waren er waarschijnlijk andere dingen geweest die me meer zouden hebben aangesproken. Dan denk ik aan maatschappelijk werkster of pedagoge.

Want dat zit me toch een beetje in het bloed. Iets betekenen voor anderen, zoals ik nu voor mijn kinderen kan doen. Met (helaas) een zeker loslaten erin, dat wel. Want hoe ouder de kinderen worden, hoe meer dat van een moeder gevraagd wordt. En dat is iets wat me niet altijd even makkelijk valt.

Ik heb ooit, toen ik een tijdje bij een haptonoom liep, een sessie gehad met paarden. Die dieren zijn zo ontzettend gevoelig, ideaal als je wilt weten hoe je overkomt bij anderen.




Dus ging ik de bak in, kreeg een leidsel in mijn handen met de opdracht het paard rond te leiden. Ik ging lopen. Maar helaas ging ik te snel. Liep het paard net iets voor en daar raakte ze danig van in de war. Dus de conclusie was dat ik moest leren vertrouwen en niet proberen nét een stap voor te zijn. Hoe moeilijk is dat als je het vertaald naar opvoeden van kinderen... helemaal naar een kind met PDD-NOS.

En toch hè, toch is het mogelijk. Eerst kijken wat er gebeurt. Laten gebeuren dus ook wel gezegd. Vertrouwen hebben, hoe lastig dat in sommige situaties ook is. Ze deden domme dingen, maar ze kwamen goed terecht, is een zin die in dit liedje voorkomt. En ik geloof daar zeker ook in. Natuurlijk ben ik de gids in het leven van mijn kinderen. Maar wél als zij het nodig hebben, en hopelijk maai ik ze de mogelijkheid tot zelf ervaren niet voor de voeten weg. Poeh...

9 opmerkingen:

  1. Mooi geschreven,Trudy.
    En de foto van dat mooie oog van het paard.
    Zo lief.
    Ook ik ben moeder en begrijp je helemaal.
    Ik heb een zoon,die nu sinds vorig jaar augustus niet meer bij ons woont,maar in zijn eigen huisje.
    Het was wennen,maar nu is het leuk om bij hem op visite te kunnen gaan.

    Groetjes Ans

    BeantwoordenVerwijderen
  2. interessant verhaal van dat paard!
    en je kinderen op een bepaald moment 'loslaten' is echt wel moeilijk. ook dat moet je leren, met stapjes. prettig weekend, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik weet zeker dat je een geweldige moeder bent.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel herkenbaar je verhaal. Dat loslaten vind ik het allermoeilijkste van het moederschap. En ja... steeds maar weer de balans zoeken tussen leiden en vertouwen dat het goed gaat. (Zeker bij mijn zoon, ook ppd-nos...) Neem ik te veel over? Laat ik hem zijn hoofd stoten? Moet ik hem zelf laten zoeken? Of heeft hij zijn handen meer dan vol aan de geplaveide paden?

    Prachtige foto.
    En een week of wat geleden hebben we 'equi-coaching' gedaan met ons team. Was ook heel erg leuk om te doen. Als je het leuk vind kun je er hier meer over lezen:

    http://tasja72.blogspot.com/2012/03/ster-en-twinkel.html

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh, ik vind dat soms ook zo moeilijk, kinderen zelf laten leren van hun fouten. En toch is dat goed. Worden ze sterke en zelfbewuste mensen van. Fijn week-end! Groetjes, Pascale

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi verhaal, over loslaten. Moeilijk he, vooral als de kinders ander gedrag vertonen dan dat de maatschappij accepteert.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Loslaten is een proces ... misschien ook wel een werkwoord ;-)
    Wens je hele gezellige Paasdagen !!!
    Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik ben onde de indruk van je openheid en van je verhaal. Ik als controlefreakje moet dus nog heel veel leren-gelukkig mogen wij ook fouten maken! Goed om te lezen-xxx-Sil.

    BeantwoordenVerwijderen

Hé leuk, een reactie! Ben zó benieuwd wat je gaat schrijven...