zondag 19 augustus 2012

Grote verandering...

Ik word er altijd een beetje onrustig van. Toch het gevoel dat we een beetje uit onze comfortzone worden gehaald. Je bent zó gewend aan lange niets hoef dagen... Nou ja, voor Junior dan in ieder geval.

Morgen begint zijn school weer. En alles wordt nogal anders voor hem. Na járen, vanaf groep 5 precies gezegd, komt er geen taxibus meer voorrijden. Hij gaat met het openbaar vervoer.

De maandkaart moet vandaag nog gekocht worden. Ja, dat had eigenlijk allang geregeld moeten zijn, maar het was nogal een gepuzzel hoe dat in z´n werking ging. We hadden weken geleden al een o.v. kaart aangeschaft, zo´n persoonlijke. En toen?

Internet aan. Best lastig te vinden hoe het allemaal in z'n werk ging. Er was wel een wijzer van de N.S. wat voor Jan het beste abonnement zou zijn, dat bleek een traject jaarkaart. Maar we moeten eerst nog proberen hoe het één en ander uitpakt. En als dan blijkt dat het niet werkt voor Jan (wat ik trouwens niet verwacht hoor) zitten we eraan vast.

Dus eerst maar eens een traject maandkaart. Die kun je als je in bezit bent van zo'n o.v. kaart op naam zo kopen bij de kaartjesautomaat. De laatste 7 cijfers van de o.v. kaart invullen en klaar.


plaatje van www.


Dat moet lukken morgen. Ik breng hem deze week nog naar het station, en dan moet hij er 4 stations later weer uit. Om dan de fiets, die vandaag op dat station geplaatst wordt door zijn vader, te pakken en de weg te rijden die we afgelopen donderdag al voorgereden hebben.

Zijn school is verhuisd. Naar een pand wat totaal opgeknapt is. Daar hebben we ook al gekeken donderdag. Jan was enthousiast. 

Gelukkig heeft hij nog dezelfde lerares. En ook zelfde klas. Dat scheelt. Want al lijkt het voor de buitenwereld een peulenschilletje, deze veranderingen voor een jongen van 16, dat is het totaal niet voor Jan!

Ik hoop dat alles soepel verloopt morgen. En doe die dag dan ook wat ik altijd in zulke gevallen doe. Een kaarsje branden voor mijn zoon waar ik reuze trots op ben. Want je zal er maar voor staan, als je PDD-NOS hebt!!

15 opmerkingen:

  1. Heel knap hooor van jou en zeker van je zoon.
    Mijn oudste word nu getest op asperge, dus ik begrijp allemaal wel een beetje hoe lastig het kan zijn.
    Komt vast allemaal goed.
    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wens Jan maar heel veel succes in deze nieuwe periode. En mams natuurlijk ook succes want de eertste periode tot alles soepeltjes loopt zit mams ook met de zorgen voor haar jongste,grote knul! En met 2 zelfstandige meiden boven hem blijft het toch altijd jou, jongste pikkie! Klinkt een beetje raar he, maar dat zeg ik altijd tegen mijn jongste.
    Geniet nog even van zijn laatste dagje thuis zonder zorgen;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Succes morgen. Wat ook vaak helpt (dat werkte ook bij ons) is het loslaten van dingen en gebeurtenissen. In ons geval ging de jongste (die PDD NOS en ADHD) heeft, 4 jaar geleden ook voor het eerst alleen naar school en kwam ook weer alleen naar school. We hebben die gebeurtenis toen die dag gewoon losgelaten en het ging goed. Het vooraf rijden van de route is heel goed. Is een makkelijke inklapbare vouwfiets niets iets voor Jan? Een inklapbare vouwfiets mag nl. mee de trein in.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Opstarten blijft altijd even lastig; zo ging puberdame het eerste jaar met de bus en pas het tweede jaar met de trein (scheelt meer dan een half uur reistijd) omdat dat wel wat ingewikkelder was voor haar en wat heb ik er haar af en toe doorheen moeten praten; als de bus niet kwam, als de trein vertraging had, als ze naar een ander spoor moest en nu draait ze er haar hand niet meer voor om ... zolang het maar bekend terrein is.

    Maar toen ze vorige week van dorpje-dorp helemaal naar Friesland ging en we vooraf toch echt nog een keer op station Utrecht (voor 'nossertjes' echt een hele moeilijke plek) rond gekeken hadden, bleek dat toch echt heel lastig, veel smsjes en bellen ... maar wel gelukt!

    Succes met Jan morgen; hier helpt het om altijd bereikbaar te zijn zodat ze kan bellen of sms-en en we 'samen' kijken naar een oplossing als het even anders gaat zodat ze niet in paniek raakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Veel succes voor je zoon groetjes ; )

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik leef met jullie mee morgen! Ervaring leert dat het na de herfstvakantie vaak weer wat rustiger wordt, tot die tijd veel veranderingen en aanpassingen.
    Hier nog 2 weken vakantie. Dan mag mij grote zoon met PDD-NOS weer 5 uur per dag met het openbaar vervoer reizen om op school te komen....

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je zult zien dat het allemaal goed gaat Trudy! Sterkte, ik houd ook niet van dingen buiten de comfortzone om :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Goed hoor,dat je zoon deze stap maakt.
    Je mag terecht trots zijn.
    En hoe jullie het aanpakken,gaat dit zeker lukken.

    Groetjes Ans

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heel veel succes voor Jan en sterkte voor jou!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Bewondering voor JOU als ouder&moeder maar ook voor Jan als JOUW zoon-veel succes met het oude ritme weer oppakken-xxx-Sil

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Mooi om te lezen hoe jullie het hebben aangepakt en voorbereid. Wat een spannende dag morgen! Heel veel succes voor Jan, maar ook voor de thuisblijver(s)!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat ontzettend stoer. Ik hoop voor jullie, maar vooral voor hem dat die eerste o-zo-belangrijke-reis soepel verloopt. Dan heeft hij die ervaring maar mooi in zijn zak!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Dan wens ik hem veel succes en jou toch rust ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Oef, ik snap hoe je je voelt, bij mij en mijn 13 jarige zoon is de grote stap volgende week!
    Nadat vanaf 4-jarige leeftijd de taxi voorstond, mag hij nu gaan opbouwen met openbaar vervoer, ieder week een keertje meer!
    Een rit van een uur, gelukkig zonder overstappen en evt. met buddy!
    Ik krijg nu de bibbers al!!
    Heel veel sterkte voor jou en Jan!
    Je heb in ieder geval het super voorbereidt, nu maar hopen dat het ook in de praktijk goed loopt!
    groetjes Hannie

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Oh HOE herkenbaar en zelfs het kaarsje branden ;-)
    Soms weet ik niet voor wie het spannender is, voor zoonlief of voor zijn mama hihi

    BeantwoordenVerwijderen

Hé leuk, een reactie! Ben zó benieuwd wat je gaat schrijven...